Een druppel in de Oceaan, een blog over menswording

Deze woorden  zijn   allen  getypt in een andere staat van bewustzijn. Waarom zou ik proberen te verwoorden wat ik nu voel, wat zo ver wel ligt van denken en tegelijkertijd mee verweven is. Het is een grote zee van dynamiek, zich constant aan het veranderen en in sync met mijn eigen lichaam (vooral de ademhaling) Het is een wereld van ervaren die voorbij de ervaring van alledag ligt. Het is deze ervaring van alledag die vlak, dimensieloos schijnbaar vast en bewegingloos is die dat helemaal niet is. Het is de geest die zo vast zit in zijn overtuigingen die deze schijnbare realiteit opwerpt  Terwijl ik deze woorden schrijf beweeg ik mee met de oceaan van zijn, constant in beweging en manifesterend. Het wordt almaar moeilijker om deze Concentratie vast te houden en ik laat hem dus hierbij los....  In deze staat ben je alleen maar, je stroomt met alles mee en je hebt er geen mening over het voelt oké en als mijn wezen zelf. Dit gaat veel verder dan ee...

De titel van deze blog is het motto wat goed past bij het groeien van kennis en ervaring in het leven. Wij mensen starten ons leven als kind vol plezier en speelsheid. na verloop van de tijd worden we echter serieuzer en op een gegeven moment neemt het ego en de zakelijkheid het stuur over. Come out and play  gaat over het hervinden van deze speelse aard en weer in het leven stappen met een frisheid en onbevangenheid als toen. Geboorte van het ego Met het ontstaan van 'een ik' begin je dit ik te voeden. Het ik wil zijn en zichzelf afbakenen, het vergeet dat het er altijd al was, als onveranderlijk, tijdloos en zichzelf uitdrukkend in het universum als zichzelf. Je pasgeboren ik wil bewijs dat het is, het voelt zich uniek maar ook alleen, gevoed door de notie afgescheiden te zijn van de ander gaat het er op uit om zich zeker te voelen, zich een gevoel van bestaan te geven. We zijn ons ik continue aan het voeden maar de ironie is dat dat voeden zuiver denken is. Wat vo...

Ieder mens creëert elke dag waan-zin, hij doet dit om voor zichzelf zaken 'op een rij' te zetten en daarmee overzicht te creëeren. Dit is voor de mens belangrijk om de dag de dingen te doen die hij wil doen, want in deze realiteit draait alles rond actie en activiteit. De waan van de dag Ik noem het waan-zin omdat het proces van buitenaf voor een ander enigszins vreemd over komt, de reden daarvoor is dat elk mens zijn eigen wereldmodel heeft en dit wereldmodel kent zijn eigen regels (weer specifiek alleen voor de unieke persoon in die situatie) de mens is een 'adaptable machine' in staat elke situatie in te kunnen stappen en zich eigen te maken. Ze doet dit door zichzelf te programmeren met een wereldmodel welke feitelijk dus de menselijke programmeertaal is. Leren programmeren is dus je eigen model opbouwen, dit gaat het snelst met templates welke wij allemaal tot onze beschikking hebben in de vorm van normen, waarden en overtuigingen. Tastbaar De gemiddelde...

Alle concepten over zelf of het zelf , dus al die concepten over een identiteit hebben de mens al vanaf het begin der tijden  gefascineerd.  Identiteit gezien vanuit historische stromingen Zowel vanuit religieuze- en spirituele richtingen als sinds enkele eeuwen door de psychologie en menswetenschappen zijn er beschrijvingen en concepten opgesteld met wel- of niet een claim de waarheid te beschrijven. Hoe waardevol zijn deze inzichten en waarop zijn ze gebaseerd? in deze blog deel ik mijn eigen concepten rondom identiteit, deze identiteit heb ik toegespitst op de waarnemer , reden hiervoor zit hem in de persoonlijke notie rondom identiteit. Ikzelf heb het idee dat de waarnemer de notie van identiteit het dichtst benaderd, dit is een idee wat ik heb opgedaan vanuit de Advaita Vedanta en het Boeddhisme. De waarnemer en de (sub)atomaire wereld Is de getuige of waarnemer in spirituele zin een echte onpartijdige waarneme...

Ik ben precies zoals 'ik' wil zijn. Ik ben de uitdrukking zoals ik die wil zijn vanuit mijn 'eeuwige' of 'grote zelf' (absolute) Weer één worden met jezelf en het gevoel terug vinden dat je bent wie je bent is een van de eerste stappen op weg naar het volle ge-realiseerde leven. 'in sync' komen met je wezen is het allerbelangrijkste van dit moment om jezelf te realiseren en 'je zelf'' te realiseren. Je opnieuw herinneren wat je plan is, is ontdekken dat je exact zo bent zoals je moet zijn om het contact met je 'grote zelf' te herstellen. Wanneer je weer in sync bent met je grote zelf kun je je verdere plan oppakken en uitvoeren (de eigenlijke reden waarom je hier bent). Je zal ontdekken dat 'zin en geen zin hebben' iets is wat niet echt bij je past (het zijn zaken gecreëerd vanuit je denken die tot doel hebben alles bij het oude te laten). Als de dingen vanzelf gaan en hierbij een gevoel van enthousiasme en elektricitei...

De enige zinnige manier voor een mens om te leven in volle tevredenheid is te leven met de notie 'ik ben' Ik ben in de realiteit lichamelijk aanwezig, dit lichamelijke aanwezig zijn moet in de ruimste zin van het woord worden opgevat als in de manier waarop het lichaam wordt gezien in de Hindoestaanse wereldvisie. deze blog gaat in op de rol van het lichaam in het ontplooien van je 'zelf' en het ontvouwen van je leven. Mijn lichaam is mijn speelsteen Hier aanwezig zijn is lichamelijk aanwezig zijn en je dit realiseren, tevens betekent dit lichamelijke existeren een totale aandacht hebben voor je hoedanigheid die je hebt. Deze hoedanigheid is jouw eigen keuze om zo te zijn, de keuze heb je gemaakt door je manier van leven en er zijn. Jij drukt je uit op jouw manier en hebt effect op de realiteit die jou precies teruggeeft wat je nodig hebt om je te ontwikkelen tot datgeen jij wil zijn. Worden is hier een proces van nu zo tot een ander moment zo zijn. De zo zijn di...

De vraag: 'Wie ben ik?' Dit is een vraag die de mensheid al stelt sinds ze zich bewust is van zichzelf. Hoe ontstaat een dergelijke vraag? het antwoord wijst in de richting van wat we zelfreflectie noemen. Wat is dit en hoe werkt dit. In deze blog probeer ik een richting van een antwoord te vinden. Wat is dit 'zelf'? Wanneer je een persoon vraagt wat is 'zelf' krijg je vaak een gepersonaliseerd antwoord in de trant van: ' dit ben ik (wijzend naar zijn lichaam) en ik heb A, B en C gestudeerd en ben getrouwd enz. ' wanneer je doorvraagt op zulke omschrijvingen met bijvoorbeeld een vraag als: ' als je nu al die opgenoemde (externe) zaken eens weglaat in de omschrijving van zelf, wat ben jij dan? ' Sommige mensen weten dan geen antwoord te geven, andere zeggen: ' ik ben deze verzameling gedachten en indrukken ' ook dat is een omschrijving van iets wat nog niet geduid is. In een vraag op deze reactie als: ' wat is de waarnemer va...

Alleen de notie ' ik ben ' is absolute realiteit, al het overige is feitelijk onkenbaar. Onze notie van objecten en wezens zijn louter interpretaties van ' zijn ', andere vormen van ' ik ben ' die wij proberen te vangen in concepten en ideeën. Datgene wat zo voor de hand ligt: ' bewust zijn van... ' is het meest onvoorstelbare wat wij ons kunnen voorstellen. Dit is een 'contradictie in terminis'  Of om het anders te verwoorden: ' wij zijn, in prachtige onvoorstelbaarheid van een geheel bestaan op zichzelf, gewaar en in haar notie hiervan verbonden met alles ' Een zelf wat zichzelf voorstelt, dat is de essentie van bestaan. In de illusie van afgescheidenheid (ik en jij) bestaan ik en jij om te ervaren dat ik en jij afscheidingen zijn. Wanneer je over de grens van afgescheiden bestaan heen stapt zal je zien dat alles één is, in één is geen ervaren mogelijk. Dualiteit schept creatie, creatie zal nooit één zijn en hier alti...

Ik ben de leegte die aanschouwd, mijn bewustzijn weerspiegeld mijn manifestaties van eindigheid in oneindigheid. Ik ben en zal 'altijd' zijn bij gebrek aan concepten om me uit te drukken omdat dit onmogelijk is. Taal en woorden kunnen concepten en inhoudelijkheid uitdrukken, dat is de gewone zin van het woord, maar je kan taal en woorden ook gebruiken om ervaringen over te brengen, puur door de gevoelsmatige aspecten van taal en  woorden te gebruiken. Deze vorm van communicatie is veel gebruikt door mystici en andere wijze mensen. Een zelf-geactualiseerd  persoon reageert op actualiteit, zuiver uit opmerkzaamheid of nieuwsgierigheid. Een niet zelf-geactualiseerd  persoon reageert op gedachten over actualiteit. Zodra het denken beschrijvingen of voorspelling gaat maken legt het een gedacht patroon over de realiteit, dit patroon kan op zijn beurt het uitgangspunt worden voor verder denkwerk over de realiteit, je dit realiseren en bewust zijn is je 'waarheidse...

Hoe bestaan wij als wezen, op welke manier existeren wij in de realiteit? deze blog werkt deze vraag wat dieper uit: Afgescheiden? De manifestatie van een wezen is zijn manier om te zijn en te kunnen ervaren. Wij levende wezens (en zelfs alle mogelijke objecten die existeren) zijn altijd een afscheiding van 'het alles' door de afscheiding (die wij zijn van het ongemanifesteerde) hierdoor zijn we gelimiteerd en zijn we een punt op het tijd-ruimtelijke vlak. Wat betekent dit? (Voor het gemak vertaald naar mijzelf) ik ervaar vanuit dit punt in tijd en ruimte. Ik kan alleen zo ervaren, niet anders, voor zover mijn zintuigen dit toelaten. Er zal altijd een beleving zijn zodra er afgescheidenheid bestaat (zoals een ding of een wezen zoals we dat noemen) zodra er beleving is is er afgescheidenheid, deze zaken zijn wederkerig en onafscheidelijk. het een kan niet zonder het andere bestaan alleen door onze manier van waarnemen menen wij afgescheiden zaken waar te nemen. we zien ni...

Een echte wijze is één met de realiteit. Een echte wijze zal nooit de realiteit verdraaien of gebruiken voor elk ander doel dan die welke de realiteit ondersteunt en de mensheid (en andere levende wezens) helpt haar doel als wezen te verwezenlijken. De essentie van wijsheid ligt dus in de realisatie dat elk levend wezen mag zijn wie die is en mag groeien naar datgeen het wil zijn. De echte wijze zal dus alleen de minder wijzen een richting wijzen waar de realiteit gekend en ervaren kan worden. De echte wijze weet ook dat alle minder wijzen alleen minder wijs zijn omdat ze nog niet op de juiste wijze in het leven staan, hij realiseert zich ook dat elk wezen wat zich niet volledig heeft gerealiseerd tot wat het in potentie kan zijn de mogelijkheid heeft om dit wel te kunnen zijn (of worden), het enige wat de zoeker zich moet realiseren is dat er gezocht wordt op een niet zo efficiënte manier, je zoekt, met andere woorden, vanuit een veronderstelling en wil niet echt de waarheid kenne...

Een van de grootste ontdekkingen die een mens kan doen is die ontdekking waarbij je je de gewaarwording van 'ik ben' doet en je realiseert dat deze gewaarwording van een andere orde is dan de dagelijkse gewaarwording van bijvoorbeeld je lichaam. Deze gewaarwording veroorzaak vaak een complete verschuiving in je ervaring van wie je denkt te zijn. Het kan, mijn inziens, twee kanten uit: je kan je er voor afsluiten vanuit het idee dat dit toch een volkomen zinloze fantasie is, of je kan tot het inzicht komen dat je iets werkelijks hebt ervaren wat je inzicht in het leven verdiept. Wanneer je het tweede pad in slaat (zoals ik) kom je gaandeweg tot de ontdekking dat dit inzicht even triviaal als diepgaand is als die van alle mystici-, heiligen en wijzen die je voor zijn gegaan. Welke inzichten brengt dit tweede pad je? Het inzicht 'ik ben' laat je zien dat dit ik-gevoel niet gebonden is aan tijd of vorm. Dit inzicht geeft je de wetenschap dat het leven altijd IS en ...

De enige waarheid in de concrete realiteit is dat alles continue veranderd; alles is, in andere woorden, 'in flux'. Hoe weten wij dat? Doordat wij weten hoe onze zintuigen fungeren. Dat doen ze doordat er een 'continue' stroom van energie waarneming in de zintuigen opwekt. Zonder die stroom van energie is er geen waarneming. Hoe kan het dat alles wat wij waarnemen geschied? Doordat al het waargenomene in continue beweging is. Een ervaring is alleen vanuit een punt. De ervaring gecombineerd met het bewustzijn, geconcentreerd op een brandpunt (eng. Focal point) is datgeen we het lichaam noemen. De diepere betekenis ligt hierin dat bewustzijn niet kan bestaan zonder 'point of attention'. de conclusie die hier uit volgt is: De ervaring leeft alleen in het lichaam. Ervaren is lichamelijk aanwezig zijn, lichamelijk aanwezig zijn is ervaren. Denken en ervaren zijn twee vormen van gewaar zijn. Het zijn twee kanten van dezelfde ‘medaille’ en het gewaar z...

"...jouw eigen moeder was niet nodig om je geboren te laten worden...je eigen verlangen geboren te worden...wordt een voorstelling (in de geest) en die wordt begeerd en krijgt zo de vorm van iets tastbaars" fragment uit Ik ben Zijn hoofdstuk 4 van Nisargadatta Maharaj met deze gedachte kwam ik in een meditatie to het volgende: Mijn bestaan is een keuze die ik heb gemaakt. Ik Ben identiteit omdat ik heb gekozen daarvoor. Ik heb vrijheid van keuze, ik heb totale vrijheid van keuze omdat ik deel heb aan het absolute (of ongemanifesteerde). Ik ben een keuze van het ongemanifesteerde omdat het ongemanifesteerde dat als zodanig niet kan. De ultieme keuze is opgeven van mijn identiteit. Mensen hebben zoveel uitleg en begeleiding nodig in hun reis naar bevrijding omdat ze zoveel knopen in hun leven hebben gelegd. Spiritualiteit is de keuze om deze knopen te ontwarren Elke knoop is een stuk denkwerk en dit denkwerk kan een gedachte zijn als: "ik b...

"Geloven is verliefd worden op een idee, Weten is één zijn met het idee waarmee het idee oplost een idee te zijn" Mensen hebben altijd ergens een geloof in. Geloof is een van de voorwaarden om te kunnen denken, hoezo? Het denken werkt altijd binnen kaders, deze kaders kunnen allerlei zaken zijn maar wanneer het denken betreft welke de materiële werkelijkheid te boven gaan, zoals metafysische postulaten als 'het leven is (tijd- en ruimteloos)', kan het denken niet meer met die materiële kaders uit de voeten. Er zullen andere kaders aangebracht moeten worden die metafysisch zijn. deze kaders zijn in hun wezen ideeën. In het geval van geloof als instituut worden bepaalde ideeën je ook aangedragen, maar waar het in dat geval op neer komt is dat je daar zo verliefd op wordt dat je je met het idee gaat identificeren. Hoe meer je dit doet hoe moeilijker het onderscheid tussen het idee en je gedachte zelf. In de Advaita is alle denken een introductie van objecte...

Het inzicht ontvalt me vanochtend dat mensen vanaf kleins af aan zichzelf wijs maken dat ze datgene zijn wat ze van zichzelf denken of anders gezegd onze gedachten vormen ons. Dit zegt ons niet dat denken een slecht iets is, nee dit zegt ons alleen dat de inhoud van het denken ons voortduuwt naar datgeen wij van onszelf denken. Wanneer een mens geboren wordt is het één met alles wat ze meemaakt; de hele wereld dat ben jij en jij bent de wereld. Totdat je er achter komt dat de wereld niet reageert op wat jij op dat moment er van wil. Daar ontstaat de eerste splitsing tussen de wereld en datgene ik dan nu ‘het kleine ik’ noem. Deze splitsingen ontvallen je nog vele malen en omdat je nog zo jong bent en weinig invloed uit kan oefenen op je omgeving (je bent nog maar een baby of kleuter) ben je overgeleverd aan de genade van die omgeving en iedereen die zich daar in bevind. Zo bouw je door de jaren heen een zelfbeeld op waarmee jij je identificeert. Dit zelfbeeld word ook vaak ego...