Een druppel in de Oceaan, een blog over menswording

Ik ben precies zoals 'ik' wil zijn. Ik ben de uitdrukking zoals ik die wil zijn vanuit mijn 'eeuwige' of 'grote zelf' (absolute) Weer één worden met jezelf en het gevoel terug vinden dat je bent wie je bent is een van de eerste stappen op weg naar het volle ge-realiseerde leven. 'in sync' komen met je wezen is het allerbelangrijkste van dit moment om jezelf te realiseren en 'je zelf'' te realiseren. Je opnieuw herinneren wat je plan is, is ontdekken dat je exact zo bent zoals je moet zijn om het contact met je 'grote zelf' te herstellen. Wanneer je weer in sync bent met je grote zelf kun je je verdere plan oppakken en uitvoeren (de eigenlijke reden waarom je hier bent). Je zal ontdekken dat 'zin en geen zin hebben' iets is wat niet echt bij je past (het zijn zaken gecreëerd vanuit je denken die tot doel hebben alles bij het oude te laten). Als de dingen vanzelf gaan en hierbij een gevoel van enthousiasme en elektricitei...

Ons denken kan niet anders dan 'vormdenken' oftewel het denken en haar componenten is opgebouwd uit analogie met de (fysieke) realiteit, we kennen met andere woorden geen andere denkvormen dan deze die haar vorm en inhoud heeft verkregen in contact met de realiteit. Het besef dat de identiteit een illusie is ,veroorzaakt door sensaties, herinneringen en emoties, veroorzaakt op haar beurt weer het inzicht dat het fundament van ons zelf-bewustzijn, alleen doordat ze door middel van het lichaam gebundeld is, een afgescheiden ervaring oproept. Welke in wezen dus niet datgeen is wat het werkelijk is: een bewustzijn wat alle levende wezens 'voedt' en verbind. We zijn dus niet afgescheiden van elkaar, alleen ons lichaam geeft ons die illusie, wanneer je voorbij het lichaam je bewust wordt ontdek je dat alle levende wezens en zelfs alles wat bestaat in Nirvana één is. Onze lichamen zijn een middel tot communicatie, communicatie tot het bewustzijn zelf. Wanneer je je be...

Vanaf de kindertijd ontstaat de 'waarom?' vraag, waar komt deze vraag vandaan? deze blog duikt iets dieper in dit onderwerp. De bron van waarom Ik denk dat de bron van de waarom vraag begint met de notie 'ik ben', het bewust zijn van 'zelf' wat zichzelf niet begrijpt. Het denken welke deze vraag opwerpt wil verduidelijking, het doet dit door vragen op te werpen die een onderwerp van diverse kanten benaderd. Bottom line is  echter: "De waarom vraag wil de werkelijkheid begrijpen vanuit een teleologisch beginsel of anders vanuit de intentie van een wezen." Teleologisch beginsel van de  vraag De mens heeft vanuit een  intuïtief  begrip van de werkelijkheid een idee welke zich uiteindelijk na veel bevestiging als een overtuiging 'verankerd' in het mentale lichaam dat elk reëel object-, elke actie of manifestatie in de realiteit een doelmatigheid in zich heeft, of anders dat er een doelmatigheid is opgelegd vanuit een opperwezen of na...

Het is die gedachte van: 'ik weet dat allemaal wel' en 'dat heb ik al meegemaakt' waardoor wij ons vaak ongelukkig voelen. De wereld word een aaneenschakeling van mentale kapstokken die als plaatsbepaling dienen voor alle dingen die we al hebben gedaan.  We leven met een 'Bucket list' we verzamelen ervaringen en zeggen dan dat we geleefd hebben. Hebben we dan daadwerkelijk geleefd of hebben hebben we al onze ervaringen door enkele kapstokken vormgegeven? Hebben we dan wel eens buiten de deur gekeken? Of hebben we als kind een veilige cocon gebouwd en zijn we daar de rest van ons leven in blijven zitten, onszelf wijs makend dat we zo'n goed leven hebben gehad?  Moed Leven en dit daadwerkelijk ervaren is bereid zijn over je grenzen heen te stappen, moedig te zijn en jezelf in het diepe durven te gooien. Alle mythen en legenden over de held zijn niet zomaar ontstaat, het zijn wegwijzers voor de ingeslapen of bange mens die zichzelf niet onder ogen durf...

Elke mens heeft een bewustzijn van zichzelf en doorspekt alle communicatie met woorden als 'ik', 'mij' en 'mijn'. We vinden onze identiteit vanzelfsprekend maar hoe vanzelfsprekend is ze eigenlijk wel? De notie van 'ik' Ik val maar gelijk met de deur in huis: dat wat wij als 'ik' aanduiden is niets anders dan een verzameling sensaties, gevoelens en herinneringen gegroepeerd rondom een denkbeeldig punt. Als je goed observeert ontdek je dat dit denkbeeldig punt leegte is, het is zich bewust van de bundel sensaties, gevoelens en herinneringen. Denkbeeldig punt De groepering van sensaties, gevoelens en herinneringen rondom een punt roept een ruimtelijk beeld op. Dit is denkbeeldig en alleen maar gecreëerd door de geest om een begrip te krijgen van de werking. Het idee van ruimte is dus een illusie, net zo is het gesteld met tijd, dit is een creatie van de geest om momentele veranderingen in het nu te begrijpen, het denken doet dit door de ...

De vraag: 'Wie ben ik?' Dit is een vraag die de mensheid al stelt sinds ze zich bewust is van zichzelf. Hoe ontstaat een dergelijke vraag? het antwoord wijst in de richting van wat we zelfreflectie noemen. Wat is dit en hoe werkt dit. In deze blog probeer ik een richting van een antwoord te vinden. Wat is dit 'zelf'? Wanneer je een persoon vraagt wat is 'zelf' krijg je vaak een gepersonaliseerd antwoord in de trant van: ' dit ben ik (wijzend naar zijn lichaam) en ik heb A, B en C gestudeerd en ben getrouwd enz. ' wanneer je doorvraagt op zulke omschrijvingen met bijvoorbeeld een vraag als: ' als je nu al die opgenoemde (externe) zaken eens weglaat in de omschrijving van zelf, wat ben jij dan? ' Sommige mensen weten dan geen antwoord te geven, andere zeggen: ' ik ben deze verzameling gedachten en indrukken ' ook dat is een omschrijving van iets wat nog niet geduid is. In een vraag op deze reactie als: ' wat is de waarnemer va...

Alleen de notie ' ik ben ' is absolute realiteit, al het overige is feitelijk onkenbaar. Onze notie van objecten en wezens zijn louter interpretaties van ' zijn ', andere vormen van ' ik ben ' die wij proberen te vangen in concepten en ideeën. Datgene wat zo voor de hand ligt: ' bewust zijn van... ' is het meest onvoorstelbare wat wij ons kunnen voorstellen. Dit is een 'contradictie in terminis'  Of om het anders te verwoorden: ' wij zijn, in prachtige onvoorstelbaarheid van een geheel bestaan op zichzelf, gewaar en in haar notie hiervan verbonden met alles ' Een zelf wat zichzelf voorstelt, dat is de essentie van bestaan. In de illusie van afgescheidenheid (ik en jij) bestaan ik en jij om te ervaren dat ik en jij afscheidingen zijn. Wanneer je over de grens van afgescheiden bestaan heen stapt zal je zien dat alles één is, in één is geen ervaren mogelijk. Dualiteit schept creatie, creatie zal nooit één zijn en hier alti...

Ik ben de leegte die aanschouwd, mijn bewustzijn weerspiegeld mijn manifestaties van eindigheid in oneindigheid. Ik ben en zal 'altijd' zijn bij gebrek aan concepten om me uit te drukken omdat dit onmogelijk is. Taal en woorden kunnen concepten en inhoudelijkheid uitdrukken, dat is de gewone zin van het woord, maar je kan taal en woorden ook gebruiken om ervaringen over te brengen, puur door de gevoelsmatige aspecten van taal en  woorden te gebruiken. Deze vorm van communicatie is veel gebruikt door mystici en andere wijze mensen. Een zelf-geactualiseerd  persoon reageert op actualiteit, zuiver uit opmerkzaamheid of nieuwsgierigheid. Een niet zelf-geactualiseerd  persoon reageert op gedachten over actualiteit. Zodra het denken beschrijvingen of voorspelling gaat maken legt het een gedacht patroon over de realiteit, dit patroon kan op zijn beurt het uitgangspunt worden voor verder denkwerk over de realiteit, je dit realiseren en bewust zijn is je 'waarheidse...

​ Het denken heeft een interessante eigenschap: het kan het moment gijzelen om met een totale focus het moment te evalueren en er een mogelijke actie voor uit te denken. Neem als voorbeeld je smartphone: wanneer je in gesprek met iemand bent of aan het werk en je smartphone geeft een ping op een push bericht of whatsapp dan zullen 9 van de 10 mensen direct hun aandacht vestigen op het bericht. Merk je dan ook dat je aandacht voor datgeen je mee bezig was even helemaal weg was? Zo gaat dit de hele dag door, je bent ergens mee bezig en ineens, door een trigger, is je aandacht naar iets anders verschoven. Het nut van 'momentary highjack' Deze eigenschap heeft hoogst waarschijnlijk met ons (geërfde) overlevingsmechanisme te maken om de (re)actie op het moment zo effectief mogelijk te maken zodat we kunnen overleven. Maar aangezien wij mensen tegenwoordig geen gevaren hebben te duchten (behalve misschien van andere mensen met gestoorde realiteitszin of het verkeer enz.) is deze...

Een van de grootste ontdekkingen die een mens kan doen is die ontdekking waarbij je je de gewaarwording van 'ik ben' doet en je realiseert dat deze gewaarwording van een andere orde is dan de dagelijkse gewaarwording van bijvoorbeeld je lichaam. Deze gewaarwording veroorzaak vaak een complete verschuiving in je ervaring van wie je denkt te zijn. Het kan, mijn inziens, twee kanten uit: je kan je er voor afsluiten vanuit het idee dat dit toch een volkomen zinloze fantasie is, of je kan tot het inzicht komen dat je iets werkelijks hebt ervaren wat je inzicht in het leven verdiept. Wanneer je het tweede pad in slaat (zoals ik) kom je gaandeweg tot de ontdekking dat dit inzicht even triviaal als diepgaand is als die van alle mystici-, heiligen en wijzen die je voor zijn gegaan. Welke inzichten brengt dit tweede pad je? Het inzicht 'ik ben' laat je zien dat dit ik-gevoel niet gebonden is aan tijd of vorm. Dit inzicht geeft je de wetenschap dat het leven altijd IS en ...

Elke dag ervaren wij als mens in deze wereld dat we deze wereld op een manier beleven en benaderen en we ontdekken dat we daar iets van vinden. Deze manier van de wereld beleven is een niet zuivere beleving van datgene wat 'daarbuiten' is. De 'naakte werkelijkheid' wordt bezien vanuit ons ik of zelf door allerlei filter mechanismen heen. Deze filter mechanismen zijn ons gedeeltelijk meegegeven in onze lichamelijke vorm en daar bovenop zijn diverse filters ons meegegeven door onze opvoeding en de sociale leefomgeving waarin wij ons bevinden. Vanuit deze beleving construeren wij een mentaal wereldbeeld wat wij elk moment van de dag gebruiken. Dit wereldbeeld geeft ons structuur en houvast maar wanneer je je richt op de eigenaardigheden van dit wereldbeeld ontdek je ook dat het de andere kant uit werkt. Het geconstrueerde wereldbeeld gaat, hoe langer je je erin bevind, jouw beeld van de wereld bepalen; feitelijk vervormd het ons beeld van de 'naakte werkelijkh...

Vraag: Kan het zien zichzelf zien? Kan het horen zichzelf horen? Kan het ruiken zichzelf ruiken? Kan het voelen zich zelf voelen? Kan het proeven zichzelf proeven? Antwoord: neen dat kan het niet: dit weten is wijsheid. Vraag: Kan een mens volledig op zichzelf bestaan zonder de wereld om zich heen? Kan een dier volledig op zichzelf bestaan zonder de wereld om zich heen? Kan een plant volledig op zichzelf staan zonder de wereld om zich heen? Kan elk ander object in de wereld op zichzelf staan zonder de wereld om zich heen? Antwoord: neen dat kan het niet; alles is verbonden en afhankelijk van elkaar.  Als je dieper in deze realisatie duikt kom je tot de ontdekking dat alles heel mooi en zacht en totaal is.  Als je namelijk je realiseert dat iets helemaal op zichzelf is, betekent dit dat dit iets het universum is. Daarmee realiseren wij ons dat wij stuk voor stuk niet het universum zijn en wij van elkaar afhankelijk zijn. Ook realiseren wij ons da...

Herinneringen zijn boven elke twijfel gedachten die zijn opgeslagen. Het zijn gedachten gecombineerd met emoties die een bepaalde situatie recreëren in de geest of, zoals ik het liever wil uitdrukken; het theater van de geest. Deze situatie heeft veel weg van de werkelijke situatie zoals die was met uitsluiting van het ongrijpbare. Wat is nu dat ongrijpbare? Zoals Nisargadatte Maharaj in zijn gesprekken constant benadrukt is het ongrijpbare het absolute, het is niet uit te drukken in denken. het gaat ervaring voorbij, het IS Het NU heeft een ongrijpbare kwaliteit welke niet te synthetiseren valt, het is alleen NU en altijd NU en die werkelijkheidswaarde is nergens in te vangen. Het is precies dat ongrijpbare wat in alle levende zit en levend maakt. Precies dit ongrijpbare is tijd- en ruimte loos. Ik heb het idee dat dit ongrijpbaar element altijd aanwezig is maar het wordt altijd weer binnen de geest een tijdsbeleving en het zal altijd iets heel anders zijn in deze z...

"That knowing of things as they are is called wisdom. It comes from trusting your original mind, which is nothing other than a stable, infinite, open awareness. It is a field of knowing that apprehends instantly when something appears moves or disappears within its vastness. Like the field of the sun’s radiance, it is always present, but it is often obscured by cloud covers, in this case, the self-generated cloudiness of the mind’s habits of distraction, its endless proliferating of images, thoughts, stories and feelings, many of them not quite accurate." ‘Jon Kabat-Zinn’ from the book ‘Coming to our senses’ Met deze quote  zegt Jon Kabat-Zinn ons heel veel, ik ben zo gesteld op deze quote omdat Jon Kabat-Zinn exact weergeeft wat alle zieners en mystici ons al eeuwen vertellen: Wij zijn bewustzijn en dit is het fundament van het universum. Het bewustzijn IS (het kan niet niet zijn) en heeft haar eigen bestaansgrond in het absolute ofwel het on-gemanifesteerde. welke ...

"...jouw eigen moeder was niet nodig om je geboren te laten worden...je eigen verlangen geboren te worden...wordt een voorstelling (in de geest) en die wordt begeerd en krijgt zo de vorm van iets tastbaars" fragment uit Ik ben Zijn hoofdstuk 4 van Nisargadatta Maharaj met deze gedachte kwam ik in een meditatie to het volgende: Mijn bestaan is een keuze die ik heb gemaakt. Ik Ben identiteit omdat ik heb gekozen daarvoor. Ik heb vrijheid van keuze, ik heb totale vrijheid van keuze omdat ik deel heb aan het absolute (of ongemanifesteerde). Ik ben een keuze van het ongemanifesteerde omdat het ongemanifesteerde dat als zodanig niet kan. De ultieme keuze is opgeven van mijn identiteit. Mensen hebben zoveel uitleg en begeleiding nodig in hun reis naar bevrijding omdat ze zoveel knopen in hun leven hebben gelegd. Spiritualiteit is de keuze om deze knopen te ontwarren Elke knoop is een stuk denkwerk en dit denkwerk kan een gedachte zijn als: "ik b...

Op 1 februari 2017 werd ik me ineens bewust van het feit dat ik me in een andere staat van gewaar zijn bevind. Ik schrijf die dag het volgende: " Ik heb nu heel sterk het gevoel dat ik het grootste deel van mijn leven niet aanwezig ben geweest in het moment. Ik roep zojuist uit: "waar ben ik al die tijd geweest", alsof ik ineens uit een droom ontwaak. Dit is toch wel een hele gave gewaarwording 😃 " " Ik ben er emotioneel onder voel tranen komen en elke stap voelt vertrouwd en toch onwerkelijk aan, overal waar ik kijk zie ik anders, alsof alles iets van een glans heeft gekregen. Het is ook het gevoel dat alles er toe doet, van mijn lichaam tot de mos op de bomen de bladeren op de grond. Het fysieke heeft iets erotisch. Mijn eigen lippen zijn gewoonweg geil. Dit is toch wel een heel aparte ervaring . " Wat is zo'n staat van verlichting? Het is in ieder geval een ervaring waarbij je je gewaar wordt dat je de wereld anders ervaart dan voorhee...

De kracht van veronderstellingen Wanneer wij buiten lopen op straat en we zien mensen, dan veronderstellen we echt niet dat daar misschien AI's (Artificiële Intelligentie) tussen lopen. We veronderstellen dat iedereen die daar loopt menselijk is, leeft en bekend is met de leefwereld zoals wij die met zijn allen hebben bedacht (geleerd vanuit je opvoeding of op school) is het niet best gek dat we met zijn alleen een enorme angst hebben voor al het slechte in de wereld (al die zaken die wij als slecht benoemen zoals misdaan, cybercrime etc.) terwijl wij gewoon met zijn alleen op deze aarde rondlopen zonder dat we weten of er überhaupt AI's buiten rond lopen. Eigenlijk kan ik gewoon heel AI verhaal er uit laten, want wie weet wie of wat al die mensen daar buiten allemaal zijn? Misschien zijn er wel vermomde buitenaardsen bij! Wie zou het zeggen. Als ze echt goed vermomd zijn zouden wij dat van de buitenkant niet kunnen weten. Dus de hele hamvraag komt hier op neer: waarom ve...

Het inzicht ontvalt me vanochtend dat mensen vanaf kleins af aan zichzelf wijs maken dat ze datgene zijn wat ze van zichzelf denken of anders gezegd onze gedachten vormen ons. Dit zegt ons niet dat denken een slecht iets is, nee dit zegt ons alleen dat de inhoud van het denken ons voortduuwt naar datgeen wij van onszelf denken. Wanneer een mens geboren wordt is het één met alles wat ze meemaakt; de hele wereld dat ben jij en jij bent de wereld. Totdat je er achter komt dat de wereld niet reageert op wat jij op dat moment er van wil. Daar ontstaat de eerste splitsing tussen de wereld en datgene ik dan nu ‘het kleine ik’ noem. Deze splitsingen ontvallen je nog vele malen en omdat je nog zo jong bent en weinig invloed uit kan oefenen op je omgeving (je bent nog maar een baby of kleuter) ben je overgeleverd aan de genade van die omgeving en iedereen die zich daar in bevind. Zo bouw je door de jaren heen een zelfbeeld op waarmee jij je identificeert. Dit zelfbeeld word ook vaak ego...