Een druppel in de Oceaan, een blog over menswording

Deze woorden  zijn   allen  getypt in een andere staat van bewustzijn. Waarom zou ik proberen te verwoorden wat ik nu voel, wat zo ver wel ligt van denken en tegelijkertijd mee verweven is. Het is een grote zee van dynamiek, zich constant aan het veranderen en in sync met mijn eigen lichaam (vooral de ademhaling) Het is een wereld van ervaren die voorbij de ervaring van alledag ligt. Het is deze ervaring van alledag die vlak, dimensieloos schijnbaar vast en bewegingloos is die dat helemaal niet is. Het is de geest die zo vast zit in zijn overtuigingen die deze schijnbare realiteit opwerpt  Terwijl ik deze woorden schrijf beweeg ik mee met de oceaan van zijn, constant in beweging en manifesterend. Het wordt almaar moeilijker om deze Concentratie vast te houden en ik laat hem dus hierbij los....  In deze staat ben je alleen maar, je stroomt met alles mee en je hebt er geen mening over het voelt oké en als mijn wezen zelf. Dit gaat veel verder dan ee...

‘Ons intellect knipt alles open maar komt nooit aan de binnenkant’ Waarom denken zoveel mensen dan dat we met het instrument intellect zaken heel kunnen maken? Sadhguru zegt: ‘ we gebruiken een schaar om te naaien ’ hij wijst op het feit dat het intellect heel goed zaken open kan maken (als metafoor van de schaar) om te kunnen bekijken hoe iets werkt of in elkaar zit. Wanneer we iets echter willen dichtmaken (laten helen) proberen we ook diezelfde schaar daar ook voor te gebruiken. Is het dan gek dat datgene juist nog meer kapot gaat? Nee natuurlijk niet maar dat komt doordat je een schaar wil gebruiken om te naaien! Neem als voorbeeld een situatie waarbij de ene persoon iets met de andere persoon heeft gedaan. In de existentiële realiteit (de realiteit waarin alle wezens en voorwerpen bestaan zoals ze zijn op zichzelf) is dat precies wat het is. Er gebeurt wat en dat heeft een bepaald gevolg en daarna gaat alles gewoon door met wat het is. Wat gebeurt er in het in...

Jezelf inhouden voor de goede vrede is de angst voor onvrede of geweld Jezelf wegcijferen voor een ander is angst hebben dat de ander iets van je ziet wat niet bevalt Jezelf opblazen is een angst om je werkelijke zelf te laten zien Even zo is het gesteld met een ander niet kunnen uitstaan of zelfs haten, dat is angst om die zaken van jezelf onder ogen komen die ander naar je spiegelt Sarcastisch of cynisch doen naar anderen is de angst om zaken te bekijken die niet stroken met je opvattingen. Zo zie je dat alle gedragingen, die als niet gebalanceerd naar buiten komen, feitelijk hun grond hebben in angst, angst om naar jezelf te kijken en angst om jezelf onbevooroordeeld te accepteren voor wie je bent. Je losmaken van angst begint dus met observatie- en acceptatie van jezelf. Wat opvalt is het feit dat een diep gewortelde angst zich veelal uit in tegenover gesteld gedrag.