Een druppel in de Oceaan, een blog over menswording

Objectiviteit: wat is dat? De algemeen aanvaarde opvatting over objectiviteit is dat het meetbare zaken aan een object zijn. Welnu wat is een object en wat zijn 'meetbare zaken'? Een object is een representatie van iets (een vorm) buiten je, 'buiten je' heeft hier de betekenis dat het betreffende object als niet-jezelf wordt opgemerkt door middel van je zintuigen. Meetbare zaken zijn zaken waarmee een object beschreven kan worden aan de hand van vooraf vastgestelde criteria; criteria zijn in deze zin collectief vastgestelde afspraken zoals de afmeting van een vorm in meters word uitgedrukt, de massa van een vorm of object in grammen wordt uitgedrukt enz. Objectief een object beoordelen wordt in deze zin dan ook een 'iets wat buiten je ligt' (dit is een intuïtief proces wat je zegt: dit is niet-ik) 'opmeten' volgens de vooraf gestelde criteria. Op dit moment hebt je een 'beschreven object' een object wat je kenmerken hebt gegeven aan de ...

Iets uitstellen is een intentie omzetten naar een denk-object wat je in de 'toekomst' plaatst.  Aangezien toekomst alleen in het heden (nu) in het denken bestaat geeft elk onaf object in de toekomst frictie.  Het denken kan namelijk niet met zaken omgaan die niet zijn afgerond en dit soort zaken blijven continue je aandacht vragen.  Aangezien je datgeen je hebt uitgesteld zich in de toekomst bevind geeft dit een dubbele frictie; als eerste is hetgeen het object naar wijst niet afgerond, en ten tweede is het gelegen in de 'toekomst' wat extra denk energie kost om het in stand te houden...

De mens is de enige soort hier op aarde die kan denken in termen van heden-, verleden en toekomst. Deze laatste twee  zijn fictieve  attributen die niet als zodanig bestaan (het gehele leven speelt zich af in het nu) Het verleden is een mind-state waarbij doorleefde herinnering door ons denken als zodanig wordt aangemerkt terwijl het feitelijk een herinnering in het heden is. Het verleden als zodanig bestaat niet en kan niet bestaan, stel je voor dat alles wat is zou 'bevriezen' in tijd, en dat dan als een stroom van momenten zou bestaan... Net zomin kan de toekomst als zodanig bestaan, de toekomst bestaat in het nu en nergens anders, het is doordat ons denken momenten in de toekomst kan voorstellen dat er überhaupt zoiets als het concept toekomst bestaat. Nu is er iets geks aan de hand met de concepten verleden en toekomst. Mensen gaan hieraan waarde hechten. Het verleden (waarin geliefden hebben geleefd en jijzelf mooie- en lelijke dingen in hebt meegemaakt) wordt hierb...