Mijn kleine ik
Mijn kleine ik, is dat wat mij zegt dat wat jij bent dat is niet echt Dat wat werelds lijkt is met leugens verrijkt en daarna weggezet in het hoofd van het net Ik hoor je nu vragen zijn dit dan niet allemaal vlagen van waanzin en van dwaling? Ik leer nu te kijken met andere ogen dan ik deed Ik kijk nu meer en weet dat ik weet Ik zie de sluiers van illusie en geweld ze zijn ons aangemeten er in geslagen, ons verteld Ik luister nu verder dan ik kon ik luister nu zonder luister en naar de eeuwige ohm ik voel nu dieper dan ik ooit deed ik voel de natuurlijke juistheid maar ook het leed Ik ben nu dieper gezakt in het kleed van eeuwige duisternis en licht Ik val voorover en ik weet het is de duister wat niet weet dat het licht in al haar luister, voelt en ziet ze weet, het licht is duister in diegene die niet weet maar helder voor de ziener die niet vergeet de ene zin, waar alles om draai...