Een druppel in de Oceaan, een blog over menswording

Deze woorden  zijn   allen  getypt in een andere staat van bewustzijn. Waarom zou ik proberen te verwoorden wat ik nu voel, wat zo ver wel ligt van denken en tegelijkertijd mee verweven is. Het is een grote zee van dynamiek, zich constant aan het veranderen en in sync met mijn eigen lichaam (vooral de ademhaling) Het is een wereld van ervaren die voorbij de ervaring van alledag ligt. Het is deze ervaring van alledag die vlak, dimensieloos schijnbaar vast en bewegingloos is die dat helemaal niet is. Het is de geest die zo vast zit in zijn overtuigingen die deze schijnbare realiteit opwerpt  Terwijl ik deze woorden schrijf beweeg ik mee met de oceaan van zijn, constant in beweging en manifesterend. Het wordt almaar moeilijker om deze Concentratie vast te houden en ik laat hem dus hierbij los....  In deze staat ben je alleen maar, je stroomt met alles mee en je hebt er geen mening over het voelt oké en als mijn wezen zelf. Dit gaat veel verder dan ee...

Ooit gemerkt dat je hele gedeelten van de dag op de automatische piloot hebt doorgebracht? er is wellicht een reden voor, maar is er ook een andere manier van leven? Deze blogentry gaat over het fenomeen 'automatische piloot' en andere manieren van beleven. De automatische piloot, de kracht van de routine Wij zijn allen bekend met het fenomeen 'automatische piloot'. Deze automatische piloot zorgt ook voor dat de energie die nodig is voor het in stand houden van deze vorm van lichaam en geest op een zeer efficiënte manier en betrekkelijk foutloos wordt uitgevoerd. Naast deze taken is de automatische piloot ook werkzaam op het gebied van routinematige zaken in het leven. Op een gegeven moment ontdek je dat het grootste gedeelte van het leven bestaat uit routines. De hele lichamelijke beleving is een grote aaneenschakeling van routines en subroutines waarvan de meeste zich onbewust afspelen. Wanneer routines breken Doordat wij als mens voornamelijk acteren op de a...

De titel van deze blog is het motto wat goed past bij het groeien van kennis en ervaring in het leven. Wij mensen starten ons leven als kind vol plezier en speelsheid. na verloop van de tijd worden we echter serieuzer en op een gegeven moment neemt het ego en de zakelijkheid het stuur over. Come out and play  gaat over het hervinden van deze speelse aard en weer in het leven stappen met een frisheid en onbevangenheid als toen. Geboorte van het ego Met het ontstaan van 'een ik' begin je dit ik te voeden. Het ik wil zijn en zichzelf afbakenen, het vergeet dat het er altijd al was, als onveranderlijk, tijdloos en zichzelf uitdrukkend in het universum als zichzelf. Je pasgeboren ik wil bewijs dat het is, het voelt zich uniek maar ook alleen, gevoed door de notie afgescheiden te zijn van de ander gaat het er op uit om zich zeker te voelen, zich een gevoel van bestaan te geven. We zijn ons ik continue aan het voeden maar de ironie is dat dat voeden zuiver denken is. Wat vo...

Vanaf het moment dat ons intellect (grofweg het denken van de geest) ons leven gaat overnemen (wat ergens in de kindertijd gebeurt) wil dit intellect grip hebben op de realiteit en hier controle op uitoefenen. Wij voelen ons ongemakkelijk bij de continue verandering van het momentele NU. In reactie daarop creëert de geest containers. Containers voor de identiteit en containers voor alles wat daar buiten ligt. Wij mensen gebruiken voor alles wat we meemaken containers in de vorm van labels om zaken te ordenen en categoriseren. We gebruiken de labels omdat de geest met weinig moeite de wereld wil benaderen, ze wil, met andere woorden, niet gestoord worden door dat lastige NU wat continue veranderd, en creëert in reactie daar op, een fictieve realiteit die we de psychologische realiteit noemen. Deze containers zijn een poging van de geest om zaken uit het momentele NU te vangen om ze zo mee te nemen naar elk willekeurig moment. Het idee hier achter is dat de geest maar eenmalig...

Jezelf inhouden voor de goede vrede is de angst voor onvrede of geweld Jezelf wegcijferen voor een ander is angst hebben dat de ander iets van je ziet wat niet bevalt Jezelf opblazen is een angst om je werkelijke zelf te laten zien Even zo is het gesteld met een ander niet kunnen uitstaan of zelfs haten, dat is angst om die zaken van jezelf onder ogen komen die ander naar je spiegelt Sarcastisch of cynisch doen naar anderen is de angst om zaken te bekijken die niet stroken met je opvattingen. Zo zie je dat alle gedragingen, die als niet gebalanceerd naar buiten komen, feitelijk hun grond hebben in angst, angst om naar jezelf te kijken en angst om jezelf onbevooroordeeld te accepteren voor wie je bent. Je losmaken van angst begint dus met observatie- en acceptatie van jezelf. Wat opvalt is het feit dat een diep gewortelde angst zich veelal uit in tegenover gesteld gedrag.

De boeien van het ego zijn gemaakt van emoties waarvan angst verreweg de belangrijkste is. Om van deze boeien los te komen is het van belang in te zien wat angst is en waar angst uit bestaat. Angst is het onvermogen om de werkelijkheid onder ogen te zien, ze bestaat uit verdraaiing en manipulaties van de werkelijkheid om je toch vooral niet te laten zien wie jij werkelijk bent. Hiermee is het ook te begrijpen dat de op ego gebaseerde liefde (een relatie waarbij partners het idee hebben dat ze elkaar bezitten wat zich uit in claims en verwachtingen) nooit een toekomst kan hebben.

Wanneer ik zeg: "ik hou van jou" en jij me daarop zegt: "jij houd helemaal niet van mij" zeg je me eigenlijk dat ik niet de waarheid spreek. Hoe kan jij nu denken dat ik je niet de waarheid vertel? Dat kan alleen als jij niet datgeen van mij wil accepteren als waarheid. Waarom wil je die waarheid niet accepteren van mij? Omdat je een angst hebt dat ik je alleen maar dingen zeg om iets van jou te krijgen. Omdat jij denkt dat ik mijn zin wil krijgen! Wanneer denk iemand op zo'n manier. Als diegene vaak genoeg teleur gesteld is in het verleden en als 'waarheid' heeft aangenomen dat niemand ooit je de werkelijke waarheid zal vertellen vanuit het geloof dat een ander altijd iets van je wil hebben. Feitelijk geloof je niet in de goedheid van die ander (wie dat dan ook is) en heb je het idee omarmd dat de ander diep van binnen slecht of gewetenloos is. Je hebt dus voor jezelf 'vastgesteld' dat alleen jij in de wereld de waarheid kent en alle andere...