Een druppel in de Oceaan, een blog over menswording

Op zaterdag 18 februari 2017 heb ik in Rotterdam een Ayahuasca ceremonie bijgewoond. De ceremonie werd gehouden in een middelgrote ruimte in een pand in Rotterdam. de begeleiding was uitstekend, de deelnemers waren allemaal hartelijke en enthousiaste mensen vanuit Nederland en enkele andere landen (Bulgarije, Frankrijk, Marokko) De ceremonie starte om 19:00 met een introductie: in de ceremonie kregen we als eerste een Tabac essence toegediend, waarna we een fris parfum van bloemen in onze handen kregen. na de parfum verteld iedere deelnemer met welke intenties hij of zij naar de sessie is gekomen. de mijne zijn “ik wil weten wie ik ben en ik wil van fouten afkomen” De Ayahuasca werd toegediend in een klein glas, de vloeistof is diepbruin, stroperig en smaakt voornamelijk naar laurierdrop maar dan in een vloeibare stroperige variant. hier volgt mijn ervaring van de ceremonie: De tabac essence is een ‘nasty’ goedje nadat je het door je neus naar binnen moet inhaleren krijg...

De mens is verslaafd aan het denken want het denken is een gewoonte geworden het is zo verankerd in alles en in ons dat wij ons niet eens meer realiseren dat we de hele tijd bezig zijn onze verslaving te continueren. Alle psychische therapieën zijn hiermee dus ook vormen van verslaving's zorg. Wat is de oplossing voor deze verslaving? De oplossing ligt in de vraag waarom zijn wij verslaafd aan het denken? antwoord nu: omdat het deze realiteit creëert. Het heeft te maken met de paradox die ik eerder al heb ontdekt: "ik ben de keuze en de keuze wil zichzelf begrijpen." Ik sta hier in midden van het bos met deze gedachten ik voel me heel goed , er is een bepaald soort euforie, ik voel in mijn achterhoofd een soort tintelen maar dan over me hele achterhoofd. Ik voel me op dit moment heel erg één met alles. hier is aan bepaald soort stilte ook diep in mijzelf die Anders is dan normale stilte. Dit is mijn tweede moment van verlichting binnen zeer korte tijd opmerkeli...

Op 1 februari 2017 werd ik me ineens bewust van het feit dat ik me in een andere staat van gewaar zijn bevind. Ik schrijf die dag het volgende: " Ik heb nu heel sterk het gevoel dat ik het grootste deel van mijn leven niet aanwezig ben geweest in het moment. Ik roep zojuist uit: "waar ben ik al die tijd geweest", alsof ik ineens uit een droom ontwaak. Dit is toch wel een hele gave gewaarwording 😃 " " Ik ben er emotioneel onder voel tranen komen en elke stap voelt vertrouwd en toch onwerkelijk aan, overal waar ik kijk zie ik anders, alsof alles iets van een glans heeft gekregen. Het is ook het gevoel dat alles er toe doet, van mijn lichaam tot de mos op de bomen de bladeren op de grond. Het fysieke heeft iets erotisch. Mijn eigen lippen zijn gewoonweg geil. Dit is toch wel een heel aparte ervaring . " Wat is zo'n staat van verlichting? Het is in ieder geval een ervaring waarbij je je gewaar wordt dat je de wereld anders ervaart dan voorhee...

"Geloven is verliefd worden op een idee, Weten is één zijn met het idee waarmee het idee oplost een idee te zijn" Mensen hebben altijd ergens een geloof in. Geloof is een van de voorwaarden om te kunnen denken, hoezo? Het denken werkt altijd binnen kaders, deze kaders kunnen allerlei zaken zijn maar wanneer het denken betreft welke de materiële werkelijkheid te boven gaan, zoals metafysische postulaten als 'het leven is (tijd- en ruimteloos)', kan het denken niet meer met die materiële kaders uit de voeten. Er zullen andere kaders aangebracht moeten worden die metafysisch zijn. deze kaders zijn in hun wezen ideeën. In het geval van geloof als instituut worden bepaalde ideeën je ook aangedragen, maar waar het in dat geval op neer komt is dat je daar zo verliefd op wordt dat je je met het idee gaat identificeren. Hoe meer je dit doet hoe moeilijker het onderscheid tussen het idee en je gedachte zelf. In de Advaita is alle denken een introductie van objecte...

Elke keer dat iemand je zegt: "ik vind ... van jou" of "waarom doe jij dat?" Verteld die ander je iets over jouw acties in de wereld. Het gaat over dingen die al gedaan zijn en niet meer ongedaan kunnen worden in de herinnering van diegene. Feitelijk trekt de ander jou naar die herinnering terug, ofwel trekt die ander je in je verleden terug. Als dat dan ook daadwerkelijk gebeurt omdat je wordt geraakt door die ander met deze opmerking ga je je met die herinnering identificeren, je gaat, om het anders uit te drukken, energie stoppen in een verleden daad om hem daarmee opnieuw tot leven te wekken door en aan te denken. Feitelijk herhaal je dus je oude gedrag, en je blijft dat doen totdat je je realiseert dat dit het hier omschreven patroon is en je je daarmee realiseert dat je daar dus ook gewoon uit kan stappen! De lol en ironie is dus dat we zelf onze drama's (kunnen) scheppen en ze ook kunnen stoppen. Gewoonweg door niet meer in die herhaling te vallen. Als ...