Een druppel in de Oceaan, een blog over menswording

Objectiviteit: wat is dat? De algemeen aanvaarde opvatting over objectiviteit is dat het meetbare zaken aan een object zijn. Welnu wat is een object en wat zijn 'meetbare zaken'? Een object is een representatie van iets (een vorm) buiten je, 'buiten je' heeft hier de betekenis dat het betreffende object als niet-jezelf wordt opgemerkt door middel van je zintuigen. Meetbare zaken zijn zaken waarmee een object beschreven kan worden aan de hand van vooraf vastgestelde criteria; criteria zijn in deze zin collectief vastgestelde afspraken zoals de afmeting van een vorm in meters word uitgedrukt, de massa van een vorm of object in grammen wordt uitgedrukt enz. Objectief een object beoordelen wordt in deze zin dan ook een 'iets wat buiten je ligt' (dit is een intuïtief proces wat je zegt: dit is niet-ik) 'opmeten' volgens de vooraf gestelde criteria. Op dit moment hebt je een 'beschreven object' een object wat je kenmerken hebt gegeven aan de ...

Deze woorden  zijn   allen  getypt in een andere staat van bewustzijn. Waarom zou ik proberen te verwoorden wat ik nu voel, wat zo ver wel ligt van denken en tegelijkertijd mee verweven is. Het is een grote zee van dynamiek, zich constant aan het veranderen en in sync met mijn eigen lichaam (vooral de ademhaling) Het is een wereld van ervaren die voorbij de ervaring van alledag ligt. Het is deze ervaring van alledag die vlak, dimensieloos schijnbaar vast en bewegingloos is die dat helemaal niet is. Het is de geest die zo vast zit in zijn overtuigingen die deze schijnbare realiteit opwerpt  Terwijl ik deze woorden schrijf beweeg ik mee met de oceaan van zijn, constant in beweging en manifesterend. Het wordt almaar moeilijker om deze Concentratie vast te houden en ik laat hem dus hierbij los....  In deze staat ben je alleen maar, je stroomt met alles mee en je hebt er geen mening over het voelt oké en als mijn wezen zelf. Dit gaat veel verder dan ee...

Ik ben de leegte die aanschouwd, mijn bewustzijn weerspiegeld mijn manifestaties van eindigheid in oneindigheid. Ik ben en zal 'altijd' zijn bij gebrek aan concepten om me uit te drukken omdat dit onmogelijk is. Taal en woorden kunnen concepten en inhoudelijkheid uitdrukken, dat is de gewone zin van het woord, maar je kan taal en woorden ook gebruiken om ervaringen over te brengen, puur door de gevoelsmatige aspecten van taal en  woorden te gebruiken. Deze vorm van communicatie is veel gebruikt door mystici en andere wijze mensen. Een zelf-geactualiseerd  persoon reageert op actualiteit, zuiver uit opmerkzaamheid of nieuwsgierigheid. Een niet zelf-geactualiseerd  persoon reageert op gedachten over actualiteit. Zodra het denken beschrijvingen of voorspelling gaat maken legt het een gedacht patroon over de realiteit, dit patroon kan op zijn beurt het uitgangspunt worden voor verder denkwerk over de realiteit, je dit realiseren en bewust zijn is je 'waarheidse...

Hoe bestaan wij als wezen, op welke manier existeren wij in de realiteit? deze blog werkt deze vraag wat dieper uit: Afgescheiden? De manifestatie van een wezen is zijn manier om te zijn en te kunnen ervaren. Wij levende wezens (en zelfs alle mogelijke objecten die existeren) zijn altijd een afscheiding van 'het alles' door de afscheiding (die wij zijn van het ongemanifesteerde) hierdoor zijn we gelimiteerd en zijn we een punt op het tijd-ruimtelijke vlak. Wat betekent dit? (Voor het gemak vertaald naar mijzelf) ik ervaar vanuit dit punt in tijd en ruimte. Ik kan alleen zo ervaren, niet anders, voor zover mijn zintuigen dit toelaten. Er zal altijd een beleving zijn zodra er afgescheidenheid bestaat (zoals een ding of een wezen zoals we dat noemen) zodra er beleving is is er afgescheidenheid, deze zaken zijn wederkerig en onafscheidelijk. het een kan niet zonder het andere bestaan alleen door onze manier van waarnemen menen wij afgescheiden zaken waar te nemen. we zien ni...

De laatste blogentry ging over de manier waarop onze geest het moment kan kapen of gijzelen omdat ons lijf (organisme) gevaar voor eigen leven meent te detecteren. Nu is het ook zo dat wat de geest kan, het fysieke lichaam dit niet vreemd is. Instinct en cultuur Ons fysieke lichaam is een van met meest ingewikkelde machines die hier op aarde bestaan. Let wel het is niet een man-made machine maar een nature-made machine en de  natuur gebruikt 'biologische bouwmaterialen'. In ons lichaam zit een hele history van alle levende wezens die hier op aarde zijn geweest opgesloten in ons DNA en ergens anders (collectieve geheugen van GAIA?) . In dit geheugen zitten diverse overlevingskansen mechanismen en kennis over overleven opgeslagen. De noemer waaronder wij dit kennen is instinct. Ook wij mensen hebben instincten en reageren daar op maar bij ons is er iets vreemds aan de hand. Doordat wij een sociale structuur kennen in de vormen van cultuur en samenleving wordt heel on...

Een van de grootste ontdekkingen die een mens kan doen is die ontdekking waarbij je je de gewaarwording van 'ik ben' doet en je realiseert dat deze gewaarwording van een andere orde is dan de dagelijkse gewaarwording van bijvoorbeeld je lichaam. Deze gewaarwording veroorzaak vaak een complete verschuiving in je ervaring van wie je denkt te zijn. Het kan, mijn inziens, twee kanten uit: je kan je er voor afsluiten vanuit het idee dat dit toch een volkomen zinloze fantasie is, of je kan tot het inzicht komen dat je iets werkelijks hebt ervaren wat je inzicht in het leven verdiept. Wanneer je het tweede pad in slaat (zoals ik) kom je gaandeweg tot de ontdekking dat dit inzicht even triviaal als diepgaand is als die van alle mystici-, heiligen en wijzen die je voor zijn gegaan. Welke inzichten brengt dit tweede pad je? Het inzicht 'ik ben' laat je zien dat dit ik-gevoel niet gebonden is aan tijd of vorm. Dit inzicht geeft je de wetenschap dat het leven altijd IS en ...

Leren is ervaring opdoen en daarna afleren, wat je  overhoud is inzicht ook wel weten genoemd. Ofwel het is eerst ervaring opdoen, op dat moment denk je het te begrijpen (en daarmee denk je dat je het je eigen hebt gemaakt!) maar pas nadat je deze ervaring weer hebt afgeleerd (en dus inziet dat niets ooit een bezit van iets anders kan zijn) krijg je het volledige inzicht. Dit komt doordat alles twee kanten heeft, binnen- en buiten, licht- en donker, liefdevol- en liefdeloos enz. Pas als je beide kanten hebt doorlopen ontstaat een volledig inzicht, wat op haar beurt ook weer oplost in totaal gewaar zijn.  En dan start de cyclus weer opnieuw Door op deze manier door het leven te gaan bereik je uiteindelijk de leegte waar de Boeddha het over heeft, de leegte overwint daarmee de gehechtheid! Voordat je tot dit punt komt moet je eerst leren doorzien wat denken is- en wat het met ons doet. Ons denken maakt alles tot een object en daarmee wezen- en levenloos ...