Een druppel in de Oceaan, een blog over menswording

Er wordt zo veel geschreven over liefde en verliefd zijn dat er is een onderscheid tussen deze twee zaken wordt gemaakt gemaakt, waarom? in deze blog heb ik het voornamelijk over verliefd zijn, de ervaring die je overvalt maar ik zal ook de koppeling met liefde aanstippen. De fysieke ervaring Met verliefdheid slaan al je zintuigen op tilt, het is een verhoogde staat van waarnemen en gewaar zijn, getriggert door een ander wezen. Verliefdheid overkomt je, het is iets wat volledig door je mentale controle en filtering heen glipt. Verliefdheid is een staat van zijn die geheel niet standaard is vergeleken met je dagelijkse beleving van je leven. Die eerste glimp van 'bliss' (gelukzaligheid) veroorzaakt een hele keten van reacties in je wezen. Lichamelijk voel je je hart sneller kloppen, merk je dat je anders ruikt en je tastzin lijkt veel gevoeliger. Je aandacht verplaatst zich bijna volledig naar de persoon in kwestie; je wil alles in het werk stellen om zo dichtbij mogelij...

Heelheid treed op tussen uitersten, daar waar uitersten elkaar ontmoeten... Heelheid is de natuurlijke staat van alles wat is (bestaat) Heelheid is gelijk aan balans, door het taoïsme-, hindoeïsme en boeddhisme het midden genoemd.  Gepolariseerde energie drijft het leven aan. Elke actie levert polarisatie op, dus bij alles wat je doet ontstaat polarisatie. Polarisatie is te herkennen, je lichaam reageert er automatisch op, hoe je daar uiteindelijk op reageert is sterk afhankelijk van je intellect ofwel je manier van denken en alle concepten die daarbij betrokken zijn. Daar waar de energie van het universum niet in balans is, daar zit 'ik' Met andere woorden: met elke manifestatie van identiteit is onbalans. Daar zijn de krachten van het universum gepolariseerd en zal het universum trachten de balans te herstellen.

Ik ben de leegte die aanschouwd, mijn bewustzijn weerspiegeld mijn manifestaties van eindigheid in oneindigheid. Ik ben en zal 'altijd' zijn bij gebrek aan concepten om me uit te drukken omdat dit onmogelijk is. Taal en woorden kunnen concepten en inhoudelijkheid uitdrukken, dat is de gewone zin van het woord, maar je kan taal en woorden ook gebruiken om ervaringen over te brengen, puur door de gevoelsmatige aspecten van taal en  woorden te gebruiken. Deze vorm van communicatie is veel gebruikt door mystici en andere wijze mensen. Een zelf-geactualiseerd  persoon reageert op actualiteit, zuiver uit opmerkzaamheid of nieuwsgierigheid. Een niet zelf-geactualiseerd  persoon reageert op gedachten over actualiteit. Zodra het denken beschrijvingen of voorspelling gaat maken legt het een gedacht patroon over de realiteit, dit patroon kan op zijn beurt het uitgangspunt worden voor verder denkwerk over de realiteit, je dit realiseren en bewust zijn is je 'waarheidse...

De enige waarheid in de concrete realiteit is dat alles continue veranderd; alles is, in andere woorden, 'in flux'. Hoe weten wij dat? Doordat wij weten hoe onze zintuigen fungeren. Dat doen ze doordat er een 'continue' stroom van energie waarneming in de zintuigen opwekt. Zonder die stroom van energie is er geen waarneming. Hoe kan het dat alles wat wij waarnemen geschied? Doordat al het waargenomene in continue beweging is. Een ervaring is alleen vanuit een punt. De ervaring gecombineerd met het bewustzijn, geconcentreerd op een brandpunt (eng. Focal point) is datgeen we het lichaam noemen. De diepere betekenis ligt hierin dat bewustzijn niet kan bestaan zonder 'point of attention'. de conclusie die hier uit volgt is: De ervaring leeft alleen in het lichaam. Ervaren is lichamelijk aanwezig zijn, lichamelijk aanwezig zijn is ervaren. Denken en ervaren zijn twee vormen van gewaar zijn. Het zijn twee kanten van dezelfde ‘medaille’ en het gewaar z...

Vraag: Kan het zien zichzelf zien? Kan het horen zichzelf horen? Kan het ruiken zichzelf ruiken? Kan het voelen zich zelf voelen? Kan het proeven zichzelf proeven? Antwoord: neen dat kan het niet: dit weten is wijsheid. Vraag: Kan een mens volledig op zichzelf bestaan zonder de wereld om zich heen? Kan een dier volledig op zichzelf bestaan zonder de wereld om zich heen? Kan een plant volledig op zichzelf staan zonder de wereld om zich heen? Kan elk ander object in de wereld op zichzelf staan zonder de wereld om zich heen? Antwoord: neen dat kan het niet; alles is verbonden en afhankelijk van elkaar.  Als je dieper in deze realisatie duikt kom je tot de ontdekking dat alles heel mooi en zacht en totaal is.  Als je namelijk je realiseert dat iets helemaal op zichzelf is, betekent dit dat dit iets het universum is. Daarmee realiseren wij ons dat wij stuk voor stuk niet het universum zijn en wij van elkaar afhankelijk zijn. Ook realiseren wij ons da...

De mens is verslaafd aan het denken want het denken is een gewoonte geworden het is zo verankerd in alles en in ons dat wij ons niet eens meer realiseren dat we de hele tijd bezig zijn onze verslaving te continueren. Alle psychische therapieën zijn hiermee dus ook vormen van verslaving's zorg. Wat is de oplossing voor deze verslaving? De oplossing ligt in de vraag waarom zijn wij verslaafd aan het denken? antwoord nu: omdat het deze realiteit creëert. Het heeft te maken met de paradox die ik eerder al heb ontdekt: "ik ben de keuze en de keuze wil zichzelf begrijpen." Ik sta hier in midden van het bos met deze gedachten ik voel me heel goed , er is een bepaald soort euforie, ik voel in mijn achterhoofd een soort tintelen maar dan over me hele achterhoofd. Ik voel me op dit moment heel erg één met alles. hier is aan bepaald soort stilte ook diep in mijzelf die Anders is dan normale stilte. Dit is mijn tweede moment van verlichting binnen zeer korte tijd opmerkeli...

​ Het denken is een absurd iets want we zeggen: het universum begon met de 'big bang'. Wat was er dan voor de 'big bang'? "Thought is not the answer to our quest for thruth. If i would ask you: 'what was there before the big bang' and you would answer me, you clearly haven't got any notion" Wat met deze uitspraak bedoeld wordt is dat het denken nooit voorbij zichzelf kan komen. denken is en blijft denken en zal altijd in die 'setting' zijn ding doen. Wil je de wereld echt gaan begrijpen of gaan zien (horen, voelen, ruiken proeven) dan zal je voorbij het denken moeten gaan en gewoonweg dingen moeten doen. In de actie zit dus de deur naar de realiteit in de breedste zin van het woord.

De kracht van veronderstellingen Wanneer wij buiten lopen op straat en we zien mensen, dan veronderstellen we echt niet dat daar misschien AI's (Artificiële Intelligentie) tussen lopen. We veronderstellen dat iedereen die daar loopt menselijk is, leeft en bekend is met de leefwereld zoals wij die met zijn allen hebben bedacht (geleerd vanuit je opvoeding of op school) is het niet best gek dat we met zijn alleen een enorme angst hebben voor al het slechte in de wereld (al die zaken die wij als slecht benoemen zoals misdaan, cybercrime etc.) terwijl wij gewoon met zijn alleen op deze aarde rondlopen zonder dat we weten of er überhaupt AI's buiten rond lopen. Eigenlijk kan ik gewoon heel AI verhaal er uit laten, want wie weet wie of wat al die mensen daar buiten allemaal zijn? Misschien zijn er wel vermomde buitenaardsen bij! Wie zou het zeggen. Als ze echt goed vermomd zijn zouden wij dat van de buitenkant niet kunnen weten. Dus de hele hamvraag komt hier op neer: waarom ve...