Een druppel in de Oceaan, een blog over menswording

De titel van deze blog is het motto wat goed past bij het groeien van kennis en ervaring in het leven. Wij mensen starten ons leven als kind vol plezier en speelsheid. na verloop van de tijd worden we echter serieuzer en op een gegeven moment neemt het ego en de zakelijkheid het stuur over. Come out and play  gaat over het hervinden van deze speelse aard en weer in het leven stappen met een frisheid en onbevangenheid als toen. Geboorte van het ego Met het ontstaan van 'een ik' begin je dit ik te voeden. Het ik wil zijn en zichzelf afbakenen, het vergeet dat het er altijd al was, als onveranderlijk, tijdloos en zichzelf uitdrukkend in het universum als zichzelf. Je pasgeboren ik wil bewijs dat het is, het voelt zich uniek maar ook alleen, gevoed door de notie afgescheiden te zijn van de ander gaat het er op uit om zich zeker te voelen, zich een gevoel van bestaan te geven. We zijn ons ik continue aan het voeden maar de ironie is dat dat voeden zuiver denken is. Wat vo...

Wat is iets bezitten en wat is begeerte of lust? in deze blog bekijk ik dit onderwerp. Speeltje Net als bij begeerte naar een speeltje in je jeugd, is het opmerkelijk om te zien dat het gevoel van begeerte en willen bezitten er in ' de weg er naar toe ' schuilt. Hoe vaak is het je niet overkomen dat het begeerde object, eenmaal in bezit, zijn glans verloor en daarna gewoon een van de andere dingen is die je bezit. De emotie onder begeerte, lust en bezit Begeerte, lust en bezit zijn allemaal emoties in een lichamelijke toestand van opwinding welk wordt veroorzaakt door de spanning (of de spannendheid) van het verkrijgen van 'iets nieuws'. Nu is het met begeerte zo dat er een doel aan het eind van de weg er naar toe wordt geplaatst. Dit doel is zeer begerenswaardig en belichaamd de fysieke variant van onze mentale queeste naar de zin van het leven. Net als het denken wil ons lichamelijke wezen, dat wat als doel aan het einde van het pad is 'opgesteld'...

Elke mens heeft een bewustzijn van zichzelf en doorspekt alle communicatie met woorden als 'ik', 'mij' en 'mijn'. We vinden onze identiteit vanzelfsprekend maar hoe vanzelfsprekend is ze eigenlijk wel? De notie van 'ik' Ik val maar gelijk met de deur in huis: dat wat wij als 'ik' aanduiden is niets anders dan een verzameling sensaties, gevoelens en herinneringen gegroepeerd rondom een denkbeeldig punt. Als je goed observeert ontdek je dat dit denkbeeldig punt leegte is, het is zich bewust van de bundel sensaties, gevoelens en herinneringen. Denkbeeldig punt De groepering van sensaties, gevoelens en herinneringen rondom een punt roept een ruimtelijk beeld op. Dit is denkbeeldig en alleen maar gecreëerd door de geest om een begrip te krijgen van de werking. Het idee van ruimte is dus een illusie, net zo is het gesteld met tijd, dit is een creatie van de geest om momentele veranderingen in het nu te begrijpen, het denken doet dit door de ...