Een druppel in de Oceaan, een blog over menswording

Ons denken kan niet anders dan 'vormdenken' oftewel het denken en haar componenten is opgebouwd uit analogie met de (fysieke) realiteit, we kennen met andere woorden geen andere denkvormen dan deze die haar vorm en inhoud heeft verkregen in contact met de realiteit. Het besef dat de identiteit een illusie is ,veroorzaakt door sensaties, herinneringen en emoties, veroorzaakt op haar beurt weer het inzicht dat het fundament van ons zelf-bewustzijn, alleen doordat ze door middel van het lichaam gebundeld is, een afgescheiden ervaring oproept. Welke in wezen dus niet datgeen is wat het werkelijk is: een bewustzijn wat alle levende wezens 'voedt' en verbind. We zijn dus niet afgescheiden van elkaar, alleen ons lichaam geeft ons die illusie, wanneer je voorbij het lichaam je bewust wordt ontdek je dat alle levende wezens en zelfs alles wat bestaat in Nirvana één is. Onze lichamen zijn een middel tot communicatie, communicatie tot het bewustzijn zelf. Wanneer je je be...

Vanaf de kindertijd ontstaat de 'waarom?' vraag, waar komt deze vraag vandaan? deze blog duikt iets dieper in dit onderwerp. De bron van waarom Ik denk dat de bron van de waarom vraag begint met de notie 'ik ben', het bewust zijn van 'zelf' wat zichzelf niet begrijpt. Het denken welke deze vraag opwerpt wil verduidelijking, het doet dit door vragen op te werpen die een onderwerp van diverse kanten benaderd. Bottom line is  echter: "De waarom vraag wil de werkelijkheid begrijpen vanuit een teleologisch beginsel of anders vanuit de intentie van een wezen." Teleologisch beginsel van de  vraag De mens heeft vanuit een  intuïtief  begrip van de werkelijkheid een idee welke zich uiteindelijk na veel bevestiging als een overtuiging 'verankerd' in het mentale lichaam dat elk reëel object-, elke actie of manifestatie in de realiteit een doelmatigheid in zich heeft, of anders dat er een doelmatigheid is opgelegd vanuit een opperwezen of na...

De vraag: 'Wie ben ik?' Dit is een vraag die de mensheid al stelt sinds ze zich bewust is van zichzelf. Hoe ontstaat een dergelijke vraag? het antwoord wijst in de richting van wat we zelfreflectie noemen. Wat is dit en hoe werkt dit. In deze blog probeer ik een richting van een antwoord te vinden. Wat is dit 'zelf'? Wanneer je een persoon vraagt wat is 'zelf' krijg je vaak een gepersonaliseerd antwoord in de trant van: ' dit ben ik (wijzend naar zijn lichaam) en ik heb A, B en C gestudeerd en ben getrouwd enz. ' wanneer je doorvraagt op zulke omschrijvingen met bijvoorbeeld een vraag als: ' als je nu al die opgenoemde (externe) zaken eens weglaat in de omschrijving van zelf, wat ben jij dan? ' Sommige mensen weten dan geen antwoord te geven, andere zeggen: ' ik ben deze verzameling gedachten en indrukken ' ook dat is een omschrijving van iets wat nog niet geduid is. In een vraag op deze reactie als: ' wat is de waarnemer va...

Er is een verschil tussen diegenen die alles menen te weten en zij die begrijpen, de eerste soort komt met allerlei zaken als: 'dit is dit en dat is dat' terwijl de tweede soort je zegt: 'ik weet niet wat dit of dat is, maar ik kan je wel uitleggen wat het niet is' Wat is weten? naar mijn idee kent weten verschillende vormen:  Weten over (iets of iemand) Weten van .. Het verschil in die twee zit hem in het feit dat de eerste vorm een beschrijving is van iets of iemand van buitenaf. dientengevolge daar van kunnen we in deze vorm van weten alleen maar eigenschappen en verrichtingen zoals bijvoorbeeld prestaties opsommen als weten van datgeen In de tweede vorm betreft het een weten van .., doordat het een ervaring of een directe ingeving zoals bijvoorbeeld intuïtie is die je wat verteld over .. meestal betreft dit een persoonlijk ‘ding’ maar dat hoeft niet noodzakelijkerwijs. Wat is dan iets begrijpen? in het woord zit al het woordje grijpen verwerkt wat...

Het is niet voor niets dat wij mensen vaak kiezen voor de gemakkelijke weg, ook wat emotionele keuzes betreft. Veel mensen kiezen voor de 'veilige' keuzes in hun leven. Ze kiezen voor een situatie waar ze al (lang) in zitten. Ze kiezen voor een status quo wanneer het een relatie betreft. Waarom: omdat dat voor het idee (denken) een situatie is waar ze zich in bevinden en waarbij ze het gevoel hebben controle te hebben over die situatie. Nieuwe situaties zijn beangstigend, beangstigend voor het idee dat het niet gaat lukken om datgene te krijgen wat je wil hebben. Beangstigend voor het idee dat in een nieuwe situatie nieuwe reacties en acties komen waarop je niet bent voorbereid (je zal moeten improviseren en de situatie moeten inschatten/aanvoelen) Mensen zijn geneigd nieuwe situaties uit de weg te gaan, of (als het niet anders kan) op een zo eenvoudig mogelijke manier af te wimpelen. Je in een nieuwe situatie plaatsen is als in je nakie staan voor een groep kritische mense...