Een druppel in de Oceaan, een blog over menswording

Het leven is een verzameling van (oneindige) loop's (geboorte-dood-herboren worden, leren, in praktijk brengen en verder leren), wanneer je dit onderkend kun je de loops observeren. Loops kunnen observeren betekent ook dat je de loops herkend. de grote vraag is: waar komt de herkenning vandaan? Als denken het ordenen van objectiveringen van de realiteit is, komt direct de vraag naar boven vanuit welk startpunt begint het denken? Met welk object of concept beginnen wij de realiteit te ordenen naar eigen inzicht? Wanneer we spreken van herkenning betekent dit dat iets herkend wordt wat is dat iets (in wezen) en hoe werkt die herkenning? Het helpt niet om deze vraag te omzeilen met een antwoord als: datgene wat herkent wordt, wordt gekoppeld aan een archetype of object wat je bij geboorte hebt meegekregen want daarmee wordt de vraag niet beantwoord. We moeten dieper gaan graven met de vraag wat is herkenning? Het moet ongetwijfeld iets te maken hebben met herinneringen ofte...

Met een Ayahuasca ceremonie kwam ik er meerdere keren achter dat ik dacht dat ik op een bepaald moment iets door had, en dan was het volgende moment er het verpletterende inzicht dat ik pas één schil van de ‘menselijke ui’ had afgepeld. Elke keer dat je een schil pelt komt er een nieuw inzicht en een nieuwe dimensie met een ‘aha erlebniss’  Zo’n dimensie is op het eerste moment een heerlijk gevoel, zo van: ‘ah zo it het dus in elkaar’ en dan is er telkens weer een moment dat je je comfortabel bij je ontdekking wil neerleggen en  the universe je lachend iets nieuws voorschotelt: ‘ haha fooled you ’ dat is een ‘ cosmic joke ’  Deze ‘cosmic joke’ is continue daar; bij elk inzicht komt hij langs om te zeggen: ‘ jij denkt nu dat je het weet hè! ehm niet dus hihihi ’  Met ayahuasca is het prachtig om te zien hoe snel je door een ‘menselijke ui’ heen kan schillen. (het gaat echt vele malen sneller dan met mediteren omdat je met veel meer inzicht en met veel m...