Een druppel in de Oceaan, een blog over menswording

Objectiviteit: wat is dat? De algemeen aanvaarde opvatting over objectiviteit is dat het meetbare zaken aan een object zijn. Welnu wat is een object en wat zijn 'meetbare zaken'? Een object is een representatie van iets (een vorm) buiten je, 'buiten je' heeft hier de betekenis dat het betreffende object als niet-jezelf wordt opgemerkt door middel van je zintuigen. Meetbare zaken zijn zaken waarmee een object beschreven kan worden aan de hand van vooraf vastgestelde criteria; criteria zijn in deze zin collectief vastgestelde afspraken zoals de afmeting van een vorm in meters word uitgedrukt, de massa van een vorm of object in grammen wordt uitgedrukt enz. Objectief een object beoordelen wordt in deze zin dan ook een 'iets wat buiten je ligt' (dit is een intuïtief proces wat je zegt: dit is niet-ik) 'opmeten' volgens de vooraf gestelde criteria. Op dit moment hebt je een 'beschreven object' een object wat je kenmerken hebt gegeven aan de ...

Wanneer we spreken over 'het grote plaatje' heeft waarschijnlijk ieder mens die dit leest en er over nadenkt een eigen beeld bij dit concept. Het grote plaatje is in het algemeen een poging de  wereld  te bevatten zoals ze is en tegelijkertijd jouw eigen bestaan en inbreng in deze  wereld te zien en ervaren. in deze blog zal ik verschillende invalshoeken over het grote plaatje behandelen. Wie ben ik in het grote geheel? Ik ervaar de wereld op een unieke manier, die ervaring in deze vorm creëert mijn herinneringen, gevoelens enz. alles wat ik mooi, lief, zacht en ontroerend vind verdwijnt wanneer mijn vorm verdwijnt. Dat is de melancholie van het leven. In het grote plaatje ben ik een van de ontelbaar velen en in die zin is mijn unieke wereldbeeld en alles wat er vanaf is geleid niet zo bijzonder of niet meer bijzonder dan die van de ander. Je realiseren dat je nu dit bent en alleen in deze vorm die unieke ervaring hebt doet je realiseren dat jouw leven, erv...

Ik ben precies zoals 'ik' wil zijn. Ik ben de uitdrukking zoals ik die wil zijn vanuit mijn 'eeuwige' of 'grote zelf' (absolute) Weer één worden met jezelf en het gevoel terug vinden dat je bent wie je bent is een van de eerste stappen op weg naar het volle ge-realiseerde leven. 'in sync' komen met je wezen is het allerbelangrijkste van dit moment om jezelf te realiseren en 'je zelf'' te realiseren. Je opnieuw herinneren wat je plan is, is ontdekken dat je exact zo bent zoals je moet zijn om het contact met je 'grote zelf' te herstellen. Wanneer je weer in sync bent met je grote zelf kun je je verdere plan oppakken en uitvoeren (de eigenlijke reden waarom je hier bent). Je zal ontdekken dat 'zin en geen zin hebben' iets is wat niet echt bij je past (het zijn zaken gecreëerd vanuit je denken die tot doel hebben alles bij het oude te laten). Als de dingen vanzelf gaan en hierbij een gevoel van enthousiasme en elektricitei...

De enige zinnige manier voor een mens om te leven in volle tevredenheid is te leven met de notie 'ik ben' Ik ben in de realiteit lichamelijk aanwezig, dit lichamelijke aanwezig zijn moet in de ruimste zin van het woord worden opgevat als in de manier waarop het lichaam wordt gezien in de Hindoestaanse wereldvisie. deze blog gaat in op de rol van het lichaam in het ontplooien van je 'zelf' en het ontvouwen van je leven. Mijn lichaam is mijn speelsteen Hier aanwezig zijn is lichamelijk aanwezig zijn en je dit realiseren, tevens betekent dit lichamelijke existeren een totale aandacht hebben voor je hoedanigheid die je hebt. Deze hoedanigheid is jouw eigen keuze om zo te zijn, de keuze heb je gemaakt door je manier van leven en er zijn. Jij drukt je uit op jouw manier en hebt effect op de realiteit die jou precies teruggeeft wat je nodig hebt om je te ontwikkelen tot datgeen jij wil zijn. Worden is hier een proces van nu zo tot een ander moment zo zijn. De zo zijn di...

Een echte wijze is één met de realiteit. Een echte wijze zal nooit de realiteit verdraaien of gebruiken voor elk ander doel dan die welke de realiteit ondersteunt en de mensheid (en andere levende wezens) helpt haar doel als wezen te verwezenlijken. De essentie van wijsheid ligt dus in de realisatie dat elk levend wezen mag zijn wie die is en mag groeien naar datgeen het wil zijn. De echte wijze zal dus alleen de minder wijzen een richting wijzen waar de realiteit gekend en ervaren kan worden. De echte wijze weet ook dat alle minder wijzen alleen minder wijs zijn omdat ze nog niet op de juiste wijze in het leven staan, hij realiseert zich ook dat elk wezen wat zich niet volledig heeft gerealiseerd tot wat het in potentie kan zijn de mogelijkheid heeft om dit wel te kunnen zijn (of worden), het enige wat de zoeker zich moet realiseren is dat er gezocht wordt op een niet zo efficiënte manier, je zoekt, met andere woorden, vanuit een veronderstelling en wil niet echt de waarheid kenne...

Leren is ervaring opdoen en daarna afleren, wat je  overhoud is inzicht ook wel weten genoemd. Ofwel het is eerst ervaring opdoen, op dat moment denk je het te begrijpen (en daarmee denk je dat je het je eigen hebt gemaakt!) maar pas nadat je deze ervaring weer hebt afgeleerd (en dus inziet dat niets ooit een bezit van iets anders kan zijn) krijg je het volledige inzicht. Dit komt doordat alles twee kanten heeft, binnen- en buiten, licht- en donker, liefdevol- en liefdeloos enz. Pas als je beide kanten hebt doorlopen ontstaat een volledig inzicht, wat op haar beurt ook weer oplost in totaal gewaar zijn.  En dan start de cyclus weer opnieuw Door op deze manier door het leven te gaan bereik je uiteindelijk de leegte waar de Boeddha het over heeft, de leegte overwint daarmee de gehechtheid! Voordat je tot dit punt komt moet je eerst leren doorzien wat denken is- en wat het met ons doet. Ons denken maakt alles tot een object en daarmee wezen- en levenloos ...