Een druppel in de Oceaan, een blog over menswording

Een relatie is soms net als nieuw speeltje. In het begin is het speeltje nieuw en interessant en wil je er telkens opnieuw mee spelen. Na een tijdje wordt het speeltje gewoon, en wordt het iets wat je in 'bezit' hebt. Het wordt, met andere woorden, iets wat jou identificeert. Na verloop van tijd zal, als het nieuwe er vanaf is, het 'object' van je relatie iets worden wat zo in en in bekend is dat je je bij het minste of geringste gaat storen aan elk niet-perfect aspect er van. Uiteraard is dit alles wat hierboven beschreven is allemaal denken en conceptueel met denk-objecten omgaan, wanneer je je bewust wordt van dit feit krijg je de mogelijkheid om uit deze manier van denken te stappen en je bewust te worden van je relatie met de ander. Je leert zien dat de ander net zo is als jij, een levend mens die zich ook zo bewust is van zichzelf net als jij. En als je je dit alles realiseert ga je inzien dat deze hele manier van met-mensen-omgaan een hele artificiële kijk...

Elke dag ervaren wij als mens in deze wereld dat we deze wereld op een manier beleven en benaderen en we ontdekken dat we daar iets van vinden. Deze manier van de wereld beleven is een niet zuivere beleving van datgene wat 'daarbuiten' is. De 'naakte werkelijkheid' wordt bezien vanuit ons ik of zelf door allerlei filter mechanismen heen. Deze filter mechanismen zijn ons gedeeltelijk meegegeven in onze lichamelijke vorm en daar bovenop zijn diverse filters ons meegegeven door onze opvoeding en de sociale leefomgeving waarin wij ons bevinden. Vanuit deze beleving construeren wij een mentaal wereldbeeld wat wij elk moment van de dag gebruiken. Dit wereldbeeld geeft ons structuur en houvast maar wanneer je je richt op de eigenaardigheden van dit wereldbeeld ontdek je ook dat het de andere kant uit werkt. Het geconstrueerde wereldbeeld gaat, hoe langer je je erin bevind, jouw beeld van de wereld bepalen; feitelijk vervormd het ons beeld van de 'naakte werkelijkh...

Op zaterdag 18 februari 2017 heb ik in Rotterdam een Ayahuasca ceremonie bijgewoond. De ceremonie werd gehouden in een middelgrote ruimte in een pand in Rotterdam. de begeleiding was uitstekend, de deelnemers waren allemaal hartelijke en enthousiaste mensen vanuit Nederland en enkele andere landen (Bulgarije, Frankrijk, Marokko) De ceremonie starte om 19:00 met een introductie: in de ceremonie kregen we als eerste een Tabac essence toegediend, waarna we een fris parfum van bloemen in onze handen kregen. na de parfum verteld iedere deelnemer met welke intenties hij of zij naar de sessie is gekomen. de mijne zijn “ik wil weten wie ik ben en ik wil van fouten afkomen” De Ayahuasca werd toegediend in een klein glas, de vloeistof is diepbruin, stroperig en smaakt voornamelijk naar laurierdrop maar dan in een vloeibare stroperige variant. hier volgt mijn ervaring van de ceremonie: De tabac essence is een ‘nasty’ goedje nadat je het door je neus naar binnen moet inhaleren krijg...

Herinneringen zijn boven elke twijfel gedachten die zijn opgeslagen. Het zijn gedachten gecombineerd met emoties die een bepaalde situatie recreëren in de geest of, zoals ik het liever wil uitdrukken; het theater van de geest. Deze situatie heeft veel weg van de werkelijke situatie zoals die was met uitsluiting van het ongrijpbare. Wat is nu dat ongrijpbare? Zoals Nisargadatte Maharaj in zijn gesprekken constant benadrukt is het ongrijpbare het absolute, het is niet uit te drukken in denken. het gaat ervaring voorbij, het IS Het NU heeft een ongrijpbare kwaliteit welke niet te synthetiseren valt, het is alleen NU en altijd NU en die werkelijkheidswaarde is nergens in te vangen. Het is precies dat ongrijpbare wat in alle levende zit en levend maakt. Precies dit ongrijpbare is tijd- en ruimte loos. Ik heb het idee dat dit ongrijpbaar element altijd aanwezig is maar het wordt altijd weer binnen de geest een tijdsbeleving en het zal altijd iets heel anders zijn in deze z...

"...jouw eigen moeder was niet nodig om je geboren te laten worden...je eigen verlangen geboren te worden...wordt een voorstelling (in de geest) en die wordt begeerd en krijgt zo de vorm van iets tastbaars" fragment uit Ik ben Zijn hoofdstuk 4 van Nisargadatta Maharaj met deze gedachte kwam ik in een meditatie to het volgende: Mijn bestaan is een keuze die ik heb gemaakt. Ik Ben identiteit omdat ik heb gekozen daarvoor. Ik heb vrijheid van keuze, ik heb totale vrijheid van keuze omdat ik deel heb aan het absolute (of ongemanifesteerde). Ik ben een keuze van het ongemanifesteerde omdat het ongemanifesteerde dat als zodanig niet kan. De ultieme keuze is opgeven van mijn identiteit. Mensen hebben zoveel uitleg en begeleiding nodig in hun reis naar bevrijding omdat ze zoveel knopen in hun leven hebben gelegd. Spiritualiteit is de keuze om deze knopen te ontwarren Elke knoop is een stuk denkwerk en dit denkwerk kan een gedachte zijn als: "ik b...

Op 1 februari 2017 werd ik me ineens bewust van het feit dat ik me in een andere staat van gewaar zijn bevind. Ik schrijf die dag het volgende: " Ik heb nu heel sterk het gevoel dat ik het grootste deel van mijn leven niet aanwezig ben geweest in het moment. Ik roep zojuist uit: "waar ben ik al die tijd geweest", alsof ik ineens uit een droom ontwaak. Dit is toch wel een hele gave gewaarwording 😃 " " Ik ben er emotioneel onder voel tranen komen en elke stap voelt vertrouwd en toch onwerkelijk aan, overal waar ik kijk zie ik anders, alsof alles iets van een glans heeft gekregen. Het is ook het gevoel dat alles er toe doet, van mijn lichaam tot de mos op de bomen de bladeren op de grond. Het fysieke heeft iets erotisch. Mijn eigen lippen zijn gewoonweg geil. Dit is toch wel een heel aparte ervaring . " Wat is zo'n staat van verlichting? Het is in ieder geval een ervaring waarbij je je gewaar wordt dat je de wereld anders ervaart dan voorhee...

Liefdesverdriet kun je zien als je vasthouden aan een 'beeld' wat je buiten jezelf hebt geplaatst. Het is in werkelijkheid jouw liefde voor die ander zoals die hier wordt gerepresenteerd maar welke je nu binnenin jezelf moet vinden omdat het altijd al jouw liefde is geweest.  Liefdesverdriet is dus een les in jezelf vinden , over de pijn heenstappen en afscheid nemen van dat beeld is dus het loslaten van het idee dat je liefde buiten jezelf moet zoeken. Pas als je dit idee kan loslaten zal je die liefde in jezelf terug vinden en wanneer je die gevonden en geaccepteerd hebt zul je ontdekken dat de liefde jou ook terugvind, in alles en iedereen.  En als je dan een speciaal persoon tegen komt die iets in je beroerd weet je dat dat liefde is uit de bron (je zelf) en kun je die in totale overgave met die ander samen beleven.

Het inzicht ontvalt me vanochtend dat mensen vanaf kleins af aan zichzelf wijs maken dat ze datgene zijn wat ze van zichzelf denken of anders gezegd onze gedachten vormen ons. Dit zegt ons niet dat denken een slecht iets is, nee dit zegt ons alleen dat de inhoud van het denken ons voortduuwt naar datgeen wij van onszelf denken. Wanneer een mens geboren wordt is het één met alles wat ze meemaakt; de hele wereld dat ben jij en jij bent de wereld. Totdat je er achter komt dat de wereld niet reageert op wat jij op dat moment er van wil. Daar ontstaat de eerste splitsing tussen de wereld en datgene ik dan nu ‘het kleine ik’ noem. Deze splitsingen ontvallen je nog vele malen en omdat je nog zo jong bent en weinig invloed uit kan oefenen op je omgeving (je bent nog maar een baby of kleuter) ben je overgeleverd aan de genade van die omgeving en iedereen die zich daar in bevind. Zo bouw je door de jaren heen een zelfbeeld op waarmee jij je identificeert. Dit zelfbeeld word ook vaak ego...

Elke keer dat iemand je zegt: "ik vind ... van jou" of "waarom doe jij dat?" Verteld die ander je iets over jouw acties in de wereld. Het gaat over dingen die al gedaan zijn en niet meer ongedaan kunnen worden in de herinnering van diegene. Feitelijk trekt de ander jou naar die herinnering terug, ofwel trekt die ander je in je verleden terug. Als dat dan ook daadwerkelijk gebeurt omdat je wordt geraakt door die ander met deze opmerking ga je je met die herinnering identificeren, je gaat, om het anders uit te drukken, energie stoppen in een verleden daad om hem daarmee opnieuw tot leven te wekken door en aan te denken. Feitelijk herhaal je dus je oude gedrag, en je blijft dat doen totdat je je realiseert dat dit het hier omschreven patroon is en je je daarmee realiseert dat je daar dus ook gewoon uit kan stappen! De lol en ironie is dus dat we zelf onze drama's (kunnen) scheppen en ze ook kunnen stoppen. Gewoonweg door niet meer in die herhaling te vallen. Als ...

Het is niet voor niets dat wij mensen vaak kiezen voor de gemakkelijke weg, ook wat emotionele keuzes betreft. Veel mensen kiezen voor de 'veilige' keuzes in hun leven. Ze kiezen voor een situatie waar ze al (lang) in zitten. Ze kiezen voor een status quo wanneer het een relatie betreft. Waarom: omdat dat voor het idee (denken) een situatie is waar ze zich in bevinden en waarbij ze het gevoel hebben controle te hebben over die situatie. Nieuwe situaties zijn beangstigend, beangstigend voor het idee dat het niet gaat lukken om datgene te krijgen wat je wil hebben. Beangstigend voor het idee dat in een nieuwe situatie nieuwe reacties en acties komen waarop je niet bent voorbereid (je zal moeten improviseren en de situatie moeten inschatten/aanvoelen) Mensen zijn geneigd nieuwe situaties uit de weg te gaan, of (als het niet anders kan) op een zo eenvoudig mogelijke manier af te wimpelen. Je in een nieuwe situatie plaatsen is als in je nakie staan voor een groep kritische mense...