Posts

Er worden posts getoond met het label fysiek

Automatisch leven?

Ooit gemerkt dat je hele gedeelten van de dag op de automatische piloot hebt doorgebracht? er is wellicht een reden voor, maar is er ook een andere manier van leven? Deze blogentry gaat over het fenomeen 'automatische piloot' en andere manieren van beleven. De automatische piloot, de kracht van de routine Wij zijn allen bekend met het fenomeen 'automatische piloot'. Deze automatische piloot zorgt ook voor dat de energie die nodig is voor het in stand houden van deze vorm van lichaam en geest op een zeer efficiënte manier en betrekkelijk foutloos wordt uitgevoerd. Naast deze taken is de automatische piloot ook werkzaam op het gebied van routinematige zaken in het leven. Op een gegeven moment ontdek je dat het grootste gedeelte van het leven bestaat uit routines. De hele lichamelijke beleving is een grote aaneenschakeling van routines en subroutines waarvan de meeste zich onbewust afspelen. Wanneer routines breken Doordat wij als mens voornamelijk acteren op de a...

Het 'grote plaatje'

Wanneer we spreken over 'het grote plaatje' heeft waarschijnlijk ieder mens die dit leest en er over nadenkt een eigen beeld bij dit concept. Het grote plaatje is in het algemeen een poging de  wereld  te bevatten zoals ze is en tegelijkertijd jouw eigen bestaan en inbreng in deze  wereld te zien en ervaren. in deze blog zal ik verschillende invalshoeken over het grote plaatje behandelen. Wie ben ik in het grote geheel? Ik ervaar de wereld op een unieke manier, die ervaring in deze vorm creëert mijn herinneringen, gevoelens enz. alles wat ik mooi, lief, zacht en ontroerend vind verdwijnt wanneer mijn vorm verdwijnt. Dat is de melancholie van het leven. In het grote plaatje ben ik een van de ontelbaar velen en in die zin is mijn unieke wereldbeeld en alles wat er vanaf is geleid niet zo bijzonder of niet meer bijzonder dan die van de ander. Je realiseren dat je nu dit bent en alleen in deze vorm die unieke ervaring hebt doet je realiseren dat jouw leven, erv...

Mijn plaats in de realiteit

De enige zinnige manier voor een mens om te leven in volle tevredenheid is te leven met de notie 'ik ben' Ik ben in de realiteit lichamelijk aanwezig, dit lichamelijke aanwezig zijn moet in de ruimste zin van het woord worden opgevat als in de manier waarop het lichaam wordt gezien in de Hindoestaanse wereldvisie. deze blog gaat in op de rol van het lichaam in het ontplooien van je 'zelf' en het ontvouwen van je leven. Mijn lichaam is mijn speelsteen Hier aanwezig zijn is lichamelijk aanwezig zijn en je dit realiseren, tevens betekent dit lichamelijke existeren een totale aandacht hebben voor je hoedanigheid die je hebt. Deze hoedanigheid is jouw eigen keuze om zo te zijn, de keuze heb je gemaakt door je manier van leven en er zijn. Jij drukt je uit op jouw manier en hebt effect op de realiteit die jou precies teruggeeft wat je nodig hebt om je te ontwikkelen tot datgeen jij wil zijn. Worden is hier een proces van nu zo tot een ander moment zo zijn. De zo zijn di...

Mijn gereflecteerde 'zelf'

De vraag: 'Wie ben ik?' Dit is een vraag die de mensheid al stelt sinds ze zich bewust is van zichzelf. Hoe ontstaat een dergelijke vraag? het antwoord wijst in de richting van wat we zelfreflectie noemen. Wat is dit en hoe werkt dit. In deze blog probeer ik een richting van een antwoord te vinden. Wat is dit 'zelf'? Wanneer je een persoon vraagt wat is 'zelf' krijg je vaak een gepersonaliseerd antwoord in de trant van: ' dit ben ik (wijzend naar zijn lichaam) en ik heb A, B en C gestudeerd en ben getrouwd enz. ' wanneer je doorvraagt op zulke omschrijvingen met bijvoorbeeld een vraag als: ' als je nu al die opgenoemde (externe) zaken eens weglaat in de omschrijving van zelf, wat ben jij dan? ' Sommige mensen weten dan geen antwoord te geven, andere zeggen: ' ik ben deze verzameling gedachten en indrukken ' ook dat is een omschrijving van iets wat nog niet geduid is. In een vraag op deze reactie als: ' wat is de waarnemer va...

Het gegijzelde moment (2)

De laatste blogentry ging over de manier waarop onze geest het moment kan kapen of gijzelen omdat ons lijf (organisme) gevaar voor eigen leven meent te detecteren. Nu is het ook zo dat wat de geest kan, het fysieke lichaam dit niet vreemd is. Instinct en cultuur Ons fysieke lichaam is een van met meest ingewikkelde machines die hier op aarde bestaan. Let wel het is niet een man-made machine maar een nature-made machine en de  natuur gebruikt 'biologische bouwmaterialen'. In ons lichaam zit een hele history van alle levende wezens die hier op aarde zijn geweest opgesloten in ons DNA en ergens anders (collectieve geheugen van GAIA?) . In dit geheugen zitten diverse overlevingskansen mechanismen en kennis over overleven opgeslagen. De noemer waaronder wij dit kennen is instinct. Ook wij mensen hebben instincten en reageren daar op maar bij ons is er iets vreemds aan de hand. Doordat wij een sociale structuur kennen in de vormen van cultuur en samenleving wordt heel on...

Jij beroerd mij (verliefd zijn)

Wanneer iemand je beroerd voel je een lichamelijke reactie op het zien, horen of anders waarnemen van diegene die je beroerd. Je hartslag gaat omhoog, je voelt je bloed sneller stromen en je merkt dat je gaat blozen als gevolg daar van. Het gekke van dit alles is het wanneer je je bewust bent van dit alles, dat je je realiseert dat je lichaam alle poorten open zet. Al deze beroering brengt je in een staat van opwinding en je merkt, als je er de focus op legt, dat je geest de neiging heeft om er in mee te gaan, ofwel er in te duiken, in dat gevoel, die opwinding, die versnelde stroom door je lijf. Door jezelf rustig te houden kun je je een tijdje onopvallend houden maar mensen zullen het toch echt wel aan je zien. Je bent verliefd! 😊 wat is dat? Het is dit alles en nog meer, je gaat verlangens hebben en hopen op iets met die ander.  En soms gaat je denken er verhalen bij maken. Is het echt die ander waar je op reageert? Je reageert feitelijk op je eigen beroering,  e...

'Ik' ben niet te bevatten

Wie ben ik? Hoe langer ik over die vraag nadenk hoe meer ik tot de conclusie kom dat ik niet één wezen ben maar een verzameling van zijn-den ik ben een fysiek wezen bestaand uit vele fysieke sub systemen.  Ik ben ook mijn brein en alle verhalen die dit produceert. (En dat is ook een fysiek sub systeem) Ik ben ook al mijn gedachten en emoties die op dit moment mij definiëren (dit betekent letterlijk: begrenst vormen) naast al deze dingen ben ik ook collectief zijn en bewust daar van, dat bewustzijn gaat individueel nog verder binnen de spirituele dimensies wat uiteindelijk resulteert in de realisatie dat alle bewustzijn een is.  De realisatie van één is tegelijk zijn en niet zijn want één kan niet over zichzelf reflecteren. Uiteindelijk ben ik dus alles en niets wat niets zegt maar zo is dat met alle essentiële zaken die niet door het denken te vatten zijn.