Een druppel in de Oceaan, een blog over menswording

Deze woorden  zijn   allen  getypt in een andere staat van bewustzijn. Waarom zou ik proberen te verwoorden wat ik nu voel, wat zo ver wel ligt van denken en tegelijkertijd mee verweven is. Het is een grote zee van dynamiek, zich constant aan het veranderen en in sync met mijn eigen lichaam (vooral de ademhaling) Het is een wereld van ervaren die voorbij de ervaring van alledag ligt. Het is deze ervaring van alledag die vlak, dimensieloos schijnbaar vast en bewegingloos is die dat helemaal niet is. Het is de geest die zo vast zit in zijn overtuigingen die deze schijnbare realiteit opwerpt  Terwijl ik deze woorden schrijf beweeg ik mee met de oceaan van zijn, constant in beweging en manifesterend. Het wordt almaar moeilijker om deze Concentratie vast te houden en ik laat hem dus hierbij los....  In deze staat ben je alleen maar, je stroomt met alles mee en je hebt er geen mening over het voelt oké en als mijn wezen zelf. Dit gaat veel verder dan ee...

Het ego is zo ongelooflijk geraffineerd in het vinden van dingen om zich toch weer aan je op te dringen dat je er soms helemaal geen erg in hebt. Het is de kunst om steeds beter deze trucjes te doorzien en in een later stadium te voorzien. Wanneer je weet dat er een situatie ontstaat waarbij het waarschijnlijk is dat het ego hier mee aan de haal gaat is het van belang dat je bij jezelf zegt: is dit werkelijk iets waar ik beter van wordt? Is dit wat ik nu ervaar iets wat 'the fabric of the moment' uit balans brengt? Is dit iets wat ik op een later tijdstip voor de geest kan halen en hierbij een geen goed gevoel krijg? Als het antwoord op al deze zaken (of een er van) ja is heb je te maken met een ego interventie. Wat het ego doet is frictie veroorzaken, het doet dit om de reactie-, welke meestal en voorspelbaar zal komen, als een vampier op te zuigen zodat het zich goed voelt. Het ego is namelijk een 'state of mind' waarbij je het gevoel hebt dat je volledig allee...