Een druppel in de Oceaan, een blog over menswording

​ Elke dag hebben we als mens te maken met allerlei situaties. Onze manier van hier mee omgaan is per mens verschillend. de ene mens reageert op een situatie als op elke willekeurige andere terwijl de ander elke situatie op een unieke manier benaderd. waar komen deze verschillende benaderingen vandaan? Begrip van de werkelijkheid Wat is dat idee dat we alles moeten begrijpen, ik snap dat het net zoiets is als het stillen van een honger maar daarmee zou het niet alles, of het enige bepalende in je leven moeten zijn. Hier in deze realiteit leven is veel meer dan dat. Gewoonweg aanwezig zijn en de werkelijkheid op je in laten werken is veel bevredigender dan theorieën opstellen over de werkelijkheid en daarbij zeggen: "Zo is het" je zegt daarmee in feite: " ik weet hoe het moet en jullie doen het allemaal niet goed" Wat een arrogantie om te beweren dat jij met je denken alles kan weten en zijn!! Bepaal ik de wereld of bepaald de wereld mij? Laat niet een...

De mens van tegenwoordig heeft zichzelf verrijkt met allerlei technologische zaken die ons (uiterlijk) leven vergemakkelijkt en verrijkt (wat dat inhoud?) Toch is de gemiddelde mens niet altijd tevreden met zichzelf, kijk maar eens naar andere mensen die rondom je leven, wanneer je buiten loopt of ergens heen gaat. Sommige mensen hebben lange (ontevreden) gezichten en gaan zichtbaar gebukt onder psychische en/of lichamelijke lasten. Is de realiteit zo moeilijk te beleven? De realiteit beleven De realiteit is datgene wat ons elke dag voorhanden is, het is alles wat we binnen-, en buiten ons ervaren. De realiteit is een dimensie waarin wij ons lichamelijk begeven. Met lichamelijk bedoel ik hierbij de definitie van lichamelijkheid zoals de yoga die kent, deze is gedefinieerd als de vijf manifestaties van het bewustzijn in de vorm van lichamelijkheid genaamd Kosha's , link 2 Beleven van de realiteit De realiteit is wat die is, aanvaarden is een eis voor een gelukkig en ongecompl...

Een echte wijze is één met de realiteit. Een echte wijze zal nooit de realiteit verdraaien of gebruiken voor elk ander doel dan die welke de realiteit ondersteunt en de mensheid (en andere levende wezens) helpt haar doel als wezen te verwezenlijken. De essentie van wijsheid ligt dus in de realisatie dat elk levend wezen mag zijn wie die is en mag groeien naar datgeen het wil zijn. De echte wijze zal dus alleen de minder wijzen een richting wijzen waar de realiteit gekend en ervaren kan worden. De echte wijze weet ook dat alle minder wijzen alleen minder wijs zijn omdat ze nog niet op de juiste wijze in het leven staan, hij realiseert zich ook dat elk wezen wat zich niet volledig heeft gerealiseerd tot wat het in potentie kan zijn de mogelijkheid heeft om dit wel te kunnen zijn (of worden), het enige wat de zoeker zich moet realiseren is dat er gezocht wordt op een niet zo efficiënte manier, je zoekt, met andere woorden, vanuit een veronderstelling en wil niet echt de waarheid kenne...

De enige waarheid in de concrete realiteit is dat alles continue veranderd; alles is, in andere woorden, 'in flux'. Hoe weten wij dat? Doordat wij weten hoe onze zintuigen fungeren. Dat doen ze doordat er een 'continue' stroom van energie waarneming in de zintuigen opwekt. Zonder die stroom van energie is er geen waarneming. Hoe kan het dat alles wat wij waarnemen geschied? Doordat al het waargenomene in continue beweging is. Een ervaring is alleen vanuit een punt. De ervaring gecombineerd met het bewustzijn, geconcentreerd op een brandpunt (eng. Focal point) is datgeen we het lichaam noemen. De diepere betekenis ligt hierin dat bewustzijn niet kan bestaan zonder 'point of attention'. de conclusie die hier uit volgt is: De ervaring leeft alleen in het lichaam. Ervaren is lichamelijk aanwezig zijn, lichamelijk aanwezig zijn is ervaren. Denken en ervaren zijn twee vormen van gewaar zijn. Het zijn twee kanten van dezelfde ‘medaille’ en het gewaar z...

Een relatie is soms net als nieuw speeltje. In het begin is het speeltje nieuw en interessant en wil je er telkens opnieuw mee spelen. Na een tijdje wordt het speeltje gewoon, en wordt het iets wat je in 'bezit' hebt. Het wordt, met andere woorden, iets wat jou identificeert. Na verloop van tijd zal, als het nieuwe er vanaf is, het 'object' van je relatie iets worden wat zo in en in bekend is dat je je bij het minste of geringste gaat storen aan elk niet-perfect aspect er van. Uiteraard is dit alles wat hierboven beschreven is allemaal denken en conceptueel met denk-objecten omgaan, wanneer je je bewust wordt van dit feit krijg je de mogelijkheid om uit deze manier van denken te stappen en je bewust te worden van je relatie met de ander. Je leert zien dat de ander net zo is als jij, een levend mens die zich ook zo bewust is van zichzelf net als jij. En als je je dit alles realiseert ga je inzien dat deze hele manier van met-mensen-omgaan een hele artificiële kijk...

Het leven is een verzameling van (oneindige) loop's (geboorte-dood-herboren worden, leren, in praktijk brengen en verder leren), wanneer je dit onderkend kun je de loops observeren. Loops kunnen observeren betekent ook dat je de loops herkend. de grote vraag is: waar komt de herkenning vandaan? Als denken het ordenen van objectiveringen van de realiteit is, komt direct de vraag naar boven vanuit welk startpunt begint het denken? Met welk object of concept beginnen wij de realiteit te ordenen naar eigen inzicht? Wanneer we spreken van herkenning betekent dit dat iets herkend wordt wat is dat iets (in wezen) en hoe werkt die herkenning? Het helpt niet om deze vraag te omzeilen met een antwoord als: datgene wat herkent wordt, wordt gekoppeld aan een archetype of object wat je bij geboorte hebt meegekregen want daarmee wordt de vraag niet beantwoord. We moeten dieper gaan graven met de vraag wat is herkenning? Het moet ongetwijfeld iets te maken hebben met herinneringen ofte...

Met een Ayahuasca ceremonie kwam ik er meerdere keren achter dat ik dacht dat ik op een bepaald moment iets door had, en dan was het volgende moment er het verpletterende inzicht dat ik pas één schil van de ‘menselijke ui’ had afgepeld. Elke keer dat je een schil pelt komt er een nieuw inzicht en een nieuwe dimensie met een ‘aha erlebniss’  Zo’n dimensie is op het eerste moment een heerlijk gevoel, zo van: ‘ah zo it het dus in elkaar’ en dan is er telkens weer een moment dat je je comfortabel bij je ontdekking wil neerleggen en  the universe je lachend iets nieuws voorschotelt: ‘ haha fooled you ’ dat is een ‘ cosmic joke ’  Deze ‘cosmic joke’ is continue daar; bij elk inzicht komt hij langs om te zeggen: ‘ jij denkt nu dat je het weet hè! ehm niet dus hihihi ’  Met ayahuasca is het prachtig om te zien hoe snel je door een ‘menselijke ui’ heen kan schillen. (het gaat echt vele malen sneller dan met mediteren omdat je met veel meer inzicht en met veel m...

Het is vandaag een fantastische dag, 15 februari en het loopt nu al tegen de 10° aan. Ik loop hier te denken over hoe ik nu in relatie tot andere mensen sta. Ik ontdek dat ik mezelf steeds minder als een losstaand individu ervaar. Ik zie nu ook dat alle gedachten die ik heb gehad over mijn relatie met mijn laatste vriendin dat die relatie vanuit mijn kant sterk leunde op mijn ego. Een mooi voorbeeld daar van is dat er dingen gebeurde die ik absoluut niet kon verklaren, ik was er gewoonweg nog niet klaar voor om ineens uit mijn ego patronen te stappen. Sinds ik met een dieet bezig ben als voorbereiding op Ayahuasca, merk ik grote veranderingen. Het zit hem in het feit dat ik mijn voedingspatroon radicaal heb omgegooid vanwege dat dieet. Zo drink ik bijvoorbeeld geen koffie meer eet geen chocolade en eet geen vlees. Ik drink alleen water en thee, groene thee. De uitwerking is om op zijn zachts te zeggen verbluffend! Ik kom tot de ontdekking dat onze voeding ons ook in ee...

De wereld is zo mooi als je hem zelf maakt. Wat is het plan van het leven? Het is een gevoel dat het je raakt Zuiver zijn is het beleven. Wij reiken allen diep Naar de kern van het leven

Een van de grootste misvattingen welke ik bijna dagelijks meemaak is die waarbij de veronderstelling naar boven komt dat een ander iets van je wil- of moet hebben. Veelal uitgedrukt als: "wat moet jij van mij!" Deze veronderstelling is geworteld in de diepe overtuiging van binnen (vele) mensen dat 'ik een afgescheiden individu ben van jou' en dat 'ik alleen nu lichamelijk leef van mijn geboorte tot mijn dood'. Dat er niets anders bestaat dan deze materiële werkelijkheid en dat het najagen van eigen gewin een van de geoorloofde consequenties daarvan is. Het geloof in deze vorm van bestaan wordt bevestigd door vele meningen van anderen en door vele wetenschappelijke onderzoeken die dit oordeel lijken te bevestigen. Mensen worden door de hedendaagse media ook overspoeld door informatie die veelal de negatieve aspecten van onze samenleving lijken te benadrukken. Sommige informatie kanalen lijken in mijn ogen doorspekt van deze nadruk op sensatie en angst. ...

Elke keer dat iemand je zegt: "ik vind ... van jou" of "waarom doe jij dat?" Verteld die ander je iets over jouw acties in de wereld. Het gaat over dingen die al gedaan zijn en niet meer ongedaan kunnen worden in de herinnering van diegene. Feitelijk trekt de ander jou naar die herinnering terug, ofwel trekt die ander je in je verleden terug. Als dat dan ook daadwerkelijk gebeurt omdat je wordt geraakt door die ander met deze opmerking ga je je met die herinnering identificeren, je gaat, om het anders uit te drukken, energie stoppen in een verleden daad om hem daarmee opnieuw tot leven te wekken door en aan te denken. Feitelijk herhaal je dus je oude gedrag, en je blijft dat doen totdat je je realiseert dat dit het hier omschreven patroon is en je je daarmee realiseert dat je daar dus ook gewoon uit kan stappen! De lol en ironie is dus dat we zelf onze drama's (kunnen) scheppen en ze ook kunnen stoppen. Gewoonweg door niet meer in die herhaling te vallen. Als ...