Een druppel in de Oceaan, een blog over menswording

​ Onze vermeende identiteit is een bundel van energie welke bijeen is gezet door de intentie 'te zijn'.  Wanneer deze bundel energie op elkaar inwerkt en uiteindelijk een wezen zoals wij zijn constitueert,  ontstaan processen waaronder gedachten.  De bron van de intentie (het absolute) transformeert door deze vorm (de bundel energie die we op een  manier zijn) tot een bewustzijn van... Wij zijn verhalen vertellers van gebeurtenissen en met elk verhaal bekrachtigen, wij de illusie van zelfbewust wezen.  In wezen zijn wij allen een manifestatie van het absolute en hebben we geen afgescheiden bestaan,  dat is eenvoudigweg onmogelijk, we zouden dan ophouden te bestaan. Alle problemen in de wereld zijn ontstaan door vastgehouden concepten over de werkelijkheid zonder in  acht te nemen dat wij allen zuivere dynamiek zijn, zuivere potentie; dan weer zich manifesterend in vorm,  dan weer vervliegend als lucht. Kortom: wij zijn verhalen vertelle...

De laatste blogentry ging over de manier waarop onze geest het moment kan kapen of gijzelen omdat ons lijf (organisme) gevaar voor eigen leven meent te detecteren. Nu is het ook zo dat wat de geest kan, het fysieke lichaam dit niet vreemd is. Instinct en cultuur Ons fysieke lichaam is een van met meest ingewikkelde machines die hier op aarde bestaan. Let wel het is niet een man-made machine maar een nature-made machine en de  natuur gebruikt 'biologische bouwmaterialen'. In ons lichaam zit een hele history van alle levende wezens die hier op aarde zijn geweest opgesloten in ons DNA en ergens anders (collectieve geheugen van GAIA?) . In dit geheugen zitten diverse overlevingskansen mechanismen en kennis over overleven opgeslagen. De noemer waaronder wij dit kennen is instinct. Ook wij mensen hebben instincten en reageren daar op maar bij ons is er iets vreemds aan de hand. Doordat wij een sociale structuur kennen in de vormen van cultuur en samenleving wordt heel on...

Wanneer iemand je beroerd voel je een lichamelijke reactie op het zien, horen of anders waarnemen van diegene die je beroerd. Je hartslag gaat omhoog, je voelt je bloed sneller stromen en je merkt dat je gaat blozen als gevolg daar van. Het gekke van dit alles is het wanneer je je bewust bent van dit alles, dat je je realiseert dat je lichaam alle poorten open zet. Al deze beroering brengt je in een staat van opwinding en je merkt, als je er de focus op legt, dat je geest de neiging heeft om er in mee te gaan, ofwel er in te duiken, in dat gevoel, die opwinding, die versnelde stroom door je lijf. Door jezelf rustig te houden kun je je een tijdje onopvallend houden maar mensen zullen het toch echt wel aan je zien. Je bent verliefd! 😊 wat is dat? Het is dit alles en nog meer, je gaat verlangens hebben en hopen op iets met die ander.  En soms gaat je denken er verhalen bij maken. Is het echt die ander waar je op reageert? Je reageert feitelijk op je eigen beroering,  e...

Wie ben ik? Hoe langer ik over die vraag nadenk hoe meer ik tot de conclusie kom dat ik niet één wezen ben maar een verzameling van zijn-den ik ben een fysiek wezen bestaand uit vele fysieke sub systemen.  Ik ben ook mijn brein en alle verhalen die dit produceert. (En dat is ook een fysiek sub systeem) Ik ben ook al mijn gedachten en emoties die op dit moment mij definiëren (dit betekent letterlijk: begrenst vormen) naast al deze dingen ben ik ook collectief zijn en bewust daar van, dat bewustzijn gaat individueel nog verder binnen de spirituele dimensies wat uiteindelijk resulteert in de realisatie dat alle bewustzijn een is.  De realisatie van één is tegelijk zijn en niet zijn want één kan niet over zichzelf reflecteren. Uiteindelijk ben ik dus alles en niets wat niets zegt maar zo is dat met alle essentiële zaken die niet door het denken te vatten zijn.