Een druppel in de Oceaan, een blog over menswording

De laatste blogentry ging over de manier waarop onze geest het moment kan kapen of gijzelen omdat ons lijf (organisme) gevaar voor eigen leven meent te detecteren. Nu is het ook zo dat wat de geest kan, het fysieke lichaam dit niet vreemd is. Instinct en cultuur Ons fysieke lichaam is een van met meest ingewikkelde machines die hier op aarde bestaan. Let wel het is niet een man-made machine maar een nature-made machine en de  natuur gebruikt 'biologische bouwmaterialen'. In ons lichaam zit een hele history van alle levende wezens die hier op aarde zijn geweest opgesloten in ons DNA en ergens anders (collectieve geheugen van GAIA?) . In dit geheugen zitten diverse overlevingskansen mechanismen en kennis over overleven opgeslagen. De noemer waaronder wij dit kennen is instinct. Ook wij mensen hebben instincten en reageren daar op maar bij ons is er iets vreemds aan de hand. Doordat wij een sociale structuur kennen in de vormen van cultuur en samenleving wordt heel on...

Een relatie is soms net als nieuw speeltje. In het begin is het speeltje nieuw en interessant en wil je er telkens opnieuw mee spelen. Na een tijdje wordt het speeltje gewoon, en wordt het iets wat je in 'bezit' hebt. Het wordt, met andere woorden, iets wat jou identificeert. Na verloop van tijd zal, als het nieuwe er vanaf is, het 'object' van je relatie iets worden wat zo in en in bekend is dat je je bij het minste of geringste gaat storen aan elk niet-perfect aspect er van. Uiteraard is dit alles wat hierboven beschreven is allemaal denken en conceptueel met denk-objecten omgaan, wanneer je je bewust wordt van dit feit krijg je de mogelijkheid om uit deze manier van denken te stappen en je bewust te worden van je relatie met de ander. Je leert zien dat de ander net zo is als jij, een levend mens die zich ook zo bewust is van zichzelf net als jij. En als je je dit alles realiseert ga je inzien dat deze hele manier van met-mensen-omgaan een hele artificiële kijk...

Elke dag ervaren wij als mens in deze wereld dat we deze wereld op een manier beleven en benaderen en we ontdekken dat we daar iets van vinden. Deze manier van de wereld beleven is een niet zuivere beleving van datgene wat 'daarbuiten' is. De 'naakte werkelijkheid' wordt bezien vanuit ons ik of zelf door allerlei filter mechanismen heen. Deze filter mechanismen zijn ons gedeeltelijk meegegeven in onze lichamelijke vorm en daar bovenop zijn diverse filters ons meegegeven door onze opvoeding en de sociale leefomgeving waarin wij ons bevinden. Vanuit deze beleving construeren wij een mentaal wereldbeeld wat wij elk moment van de dag gebruiken. Dit wereldbeeld geeft ons structuur en houvast maar wanneer je je richt op de eigenaardigheden van dit wereldbeeld ontdek je ook dat het de andere kant uit werkt. Het geconstrueerde wereldbeeld gaat, hoe langer je je erin bevind, jouw beeld van de wereld bepalen; feitelijk vervormd het ons beeld van de 'naakte werkelijkh...

Losbreken van de boeien van het ego is geen makkelijke taak. In de realiteit zijn zoveel zaken die onze aandacht trekken. Zodra aandacht gewekt is gaat het denken zoeken naar herkenningspunten. Zodra herkenningspunten gevonden zijn wordt de associatie gestart.  Met behulp van associatie worden allerlei idee en denkbeelden getriggert. Los daarvan is de interne monoloog een continue  bron van afleiding. Stappen plan voor het losweken van jezelf van het ego. Stap één: stop de interne monoloog. Stap twee: stop met alle gedachten die niet met het hier en nu te maken hebben. Dit omvat onder andere: denken aan je relaties, denken aan je werk, denken aan wat moet komen of wat geweest is. Stop met al die dingen en denk alleen maar ‘ik ben nu hier’. Stap drie: zet al je zintuigen wagenwijd open en neem de omgeving waar. Je bent volledig in het moment en je laat je niet afleiden door denken of door zaken die niet hier en nu zijn. Stap vier: Neem met volle bewustzijn j...

Het inzicht ontvalt me vanochtend dat mensen vanaf kleins af aan zichzelf wijs maken dat ze datgene zijn wat ze van zichzelf denken of anders gezegd onze gedachten vormen ons. Dit zegt ons niet dat denken een slecht iets is, nee dit zegt ons alleen dat de inhoud van het denken ons voortduuwt naar datgeen wij van onszelf denken. Wanneer een mens geboren wordt is het één met alles wat ze meemaakt; de hele wereld dat ben jij en jij bent de wereld. Totdat je er achter komt dat de wereld niet reageert op wat jij op dat moment er van wil. Daar ontstaat de eerste splitsing tussen de wereld en datgene ik dan nu ‘het kleine ik’ noem. Deze splitsingen ontvallen je nog vele malen en omdat je nog zo jong bent en weinig invloed uit kan oefenen op je omgeving (je bent nog maar een baby of kleuter) ben je overgeleverd aan de genade van die omgeving en iedereen die zich daar in bevind. Zo bouw je door de jaren heen een zelfbeeld op waarmee jij je identificeert. Dit zelfbeeld word ook vaak ego...

Heb je je wel eens afgevraagd waarom bepaalde boosheid-, angst of verdriet in een relatie vandaan komt? Heb je wel eens het idee gehad in een relatie dat de uitbarsting van de ander totaal onverwacht voor je is? Dat je geen idee hebt waarom de ander jou dit aan doet? Het is dan best mogelijk dat de ander jou zo behandeld omdat de ander een vervelend- angstig of ongemakkelijk gevoel heeft gekregen doordat jij bij hem/haar iets getriggert hebt. Een oude angst of gevoel weer in het bewustzijn hebt gewekt en jij, als reactie daar op, een afweer mechanisme voor je kiezen krijgt. Past Reality Integration (PRI) handelt precies over deze zaken. Maar een vraag blijft bij mij nog open. In een dergelijke situatie zal jij vaak ook mee reageren op de ander, jij wordt ook boos, verdrietig of misschien angstig voor die ander. Het gevoel bekruipt je en maakt dat je gaat re-ageren op die ander. Het is door spiegeling van het gedrag van de ander dat je de toestand van de ander overneemt en jij da...

Elke keer dat iemand je zegt: "ik vind ... van jou" of "waarom doe jij dat?" Verteld die ander je iets over jouw acties in de wereld. Het gaat over dingen die al gedaan zijn en niet meer ongedaan kunnen worden in de herinnering van diegene. Feitelijk trekt de ander jou naar die herinnering terug, ofwel trekt die ander je in je verleden terug. Als dat dan ook daadwerkelijk gebeurt omdat je wordt geraakt door die ander met deze opmerking ga je je met die herinnering identificeren, je gaat, om het anders uit te drukken, energie stoppen in een verleden daad om hem daarmee opnieuw tot leven te wekken door en aan te denken. Feitelijk herhaal je dus je oude gedrag, en je blijft dat doen totdat je je realiseert dat dit het hier omschreven patroon is en je je daarmee realiseert dat je daar dus ook gewoon uit kan stappen! De lol en ironie is dus dat we zelf onze drama's (kunnen) scheppen en ze ook kunnen stoppen. Gewoonweg door niet meer in die herhaling te vallen. Als ...