Een druppel in de Oceaan, een blog over menswording

Wanneer we spreken over 'het grote plaatje' heeft waarschijnlijk ieder mens die dit leest en er over nadenkt een eigen beeld bij dit concept. Het grote plaatje is in het algemeen een poging de  wereld  te bevatten zoals ze is en tegelijkertijd jouw eigen bestaan en inbreng in deze  wereld te zien en ervaren. in deze blog zal ik verschillende invalshoeken over het grote plaatje behandelen. Wie ben ik in het grote geheel? Ik ervaar de wereld op een unieke manier, die ervaring in deze vorm creëert mijn herinneringen, gevoelens enz. alles wat ik mooi, lief, zacht en ontroerend vind verdwijnt wanneer mijn vorm verdwijnt. Dat is de melancholie van het leven. In het grote plaatje ben ik een van de ontelbaar velen en in die zin is mijn unieke wereldbeeld en alles wat er vanaf is geleid niet zo bijzonder of niet meer bijzonder dan die van de ander. Je realiseren dat je nu dit bent en alleen in deze vorm die unieke ervaring hebt doet je realiseren dat jouw leven, erv...

Vanaf de kindertijd ontstaat de 'waarom?' vraag, waar komt deze vraag vandaan? deze blog duikt iets dieper in dit onderwerp. De bron van waarom Ik denk dat de bron van de waarom vraag begint met de notie 'ik ben', het bewust zijn van 'zelf' wat zichzelf niet begrijpt. Het denken welke deze vraag opwerpt wil verduidelijking, het doet dit door vragen op te werpen die een onderwerp van diverse kanten benaderd. Bottom line is  echter: "De waarom vraag wil de werkelijkheid begrijpen vanuit een teleologisch beginsel of anders vanuit de intentie van een wezen." Teleologisch beginsel van de  vraag De mens heeft vanuit een  intuïtief  begrip van de werkelijkheid een idee welke zich uiteindelijk na veel bevestiging als een overtuiging 'verankerd' in het mentale lichaam dat elk reëel object-, elke actie of manifestatie in de realiteit een doelmatigheid in zich heeft, of anders dat er een doelmatigheid is opgelegd vanuit een opperwezen of na...

De enige zinnige manier voor een mens om te leven in volle tevredenheid is te leven met de notie 'ik ben' Ik ben in de realiteit lichamelijk aanwezig, dit lichamelijke aanwezig zijn moet in de ruimste zin van het woord worden opgevat als in de manier waarop het lichaam wordt gezien in de Hindoestaanse wereldvisie. deze blog gaat in op de rol van het lichaam in het ontplooien van je 'zelf' en het ontvouwen van je leven. Mijn lichaam is mijn speelsteen Hier aanwezig zijn is lichamelijk aanwezig zijn en je dit realiseren, tevens betekent dit lichamelijke existeren een totale aandacht hebben voor je hoedanigheid die je hebt. Deze hoedanigheid is jouw eigen keuze om zo te zijn, de keuze heb je gemaakt door je manier van leven en er zijn. Jij drukt je uit op jouw manier en hebt effect op de realiteit die jou precies teruggeeft wat je nodig hebt om je te ontwikkelen tot datgeen jij wil zijn. Worden is hier een proces van nu zo tot een ander moment zo zijn. De zo zijn di...

​ Elke dag hebben we als mens te maken met allerlei situaties. Onze manier van hier mee omgaan is per mens verschillend. de ene mens reageert op een situatie als op elke willekeurige andere terwijl de ander elke situatie op een unieke manier benaderd. waar komen deze verschillende benaderingen vandaan? Begrip van de werkelijkheid Wat is dat idee dat we alles moeten begrijpen, ik snap dat het net zoiets is als het stillen van een honger maar daarmee zou het niet alles, of het enige bepalende in je leven moeten zijn. Hier in deze realiteit leven is veel meer dan dat. Gewoonweg aanwezig zijn en de werkelijkheid op je in laten werken is veel bevredigender dan theorieën opstellen over de werkelijkheid en daarbij zeggen: "Zo is het" je zegt daarmee in feite: " ik weet hoe het moet en jullie doen het allemaal niet goed" Wat een arrogantie om te beweren dat jij met je denken alles kan weten en zijn!! Bepaal ik de wereld of bepaald de wereld mij? Laat niet een...

Ik ben de leegte die aanschouwd, mijn bewustzijn weerspiegeld mijn manifestaties van eindigheid in oneindigheid. Ik ben en zal 'altijd' zijn bij gebrek aan concepten om me uit te drukken omdat dit onmogelijk is. Taal en woorden kunnen concepten en inhoudelijkheid uitdrukken, dat is de gewone zin van het woord, maar je kan taal en woorden ook gebruiken om ervaringen over te brengen, puur door de gevoelsmatige aspecten van taal en  woorden te gebruiken. Deze vorm van communicatie is veel gebruikt door mystici en andere wijze mensen. Een zelf-geactualiseerd  persoon reageert op actualiteit, zuiver uit opmerkzaamheid of nieuwsgierigheid. Een niet zelf-geactualiseerd  persoon reageert op gedachten over actualiteit. Zodra het denken beschrijvingen of voorspelling gaat maken legt het een gedacht patroon over de realiteit, dit patroon kan op zijn beurt het uitgangspunt worden voor verder denkwerk over de realiteit, je dit realiseren en bewust zijn is je 'waarheidse...

Hoe bestaan wij als wezen, op welke manier existeren wij in de realiteit? deze blog werkt deze vraag wat dieper uit: Afgescheiden? De manifestatie van een wezen is zijn manier om te zijn en te kunnen ervaren. Wij levende wezens (en zelfs alle mogelijke objecten die existeren) zijn altijd een afscheiding van 'het alles' door de afscheiding (die wij zijn van het ongemanifesteerde) hierdoor zijn we gelimiteerd en zijn we een punt op het tijd-ruimtelijke vlak. Wat betekent dit? (Voor het gemak vertaald naar mijzelf) ik ervaar vanuit dit punt in tijd en ruimte. Ik kan alleen zo ervaren, niet anders, voor zover mijn zintuigen dit toelaten. Er zal altijd een beleving zijn zodra er afgescheidenheid bestaat (zoals een ding of een wezen zoals we dat noemen) zodra er beleving is is er afgescheidenheid, deze zaken zijn wederkerig en onafscheidelijk. het een kan niet zonder het andere bestaan alleen door onze manier van waarnemen menen wij afgescheiden zaken waar te nemen. we zien ni...

Oordelen betekent dat je je omgeving of de ander niet accepteert zoals die is. Je wil, met andere woorden, dat de omgeving of ander is of doet zoals jij denkt dat het zou moeten.  Zo lang je deze gedachten hebt ben je bezig jezelf actief in de wereld te plaatsen met de gedachte dat wat jij weet of vind 'beter' is dan wat het nu is. Je stopt dus energie in een gedachte die wel- of niet een uitwerking heeft op de realiteit (de wereld waarin wij ons bewegen, puur zoals die is) vanuit het idee dat jij hebt.  Op deze manier hou je geen rekening met de natuur of de ander en leg jij dus jouw realiteit op aan de natuur of de ander. Of dat geaccepteerd wordt is geheel afhankelijk van het oordeel wat je nu hebt en of dit past en werkt op de natuur of de ander op dit moment. Feit is wel dat je met een oordeel iets in beweging zet, je brengt, om het zo maar eens te stellen, een rimpel op het water.