Een druppel in de Oceaan, een blog over menswording

Het is die gedachte van: 'ik weet dat allemaal wel' en 'dat heb ik al meegemaakt' waardoor wij ons vaak ongelukkig voelen. De wereld word een aaneenschakeling van mentale kapstokken die als plaatsbepaling dienen voor alle dingen die we al hebben gedaan.  We leven met een 'Bucket list' we verzamelen ervaringen en zeggen dan dat we geleefd hebben. Hebben we dan daadwerkelijk geleefd of hebben hebben we al onze ervaringen door enkele kapstokken vormgegeven? Hebben we dan wel eens buiten de deur gekeken? Of hebben we als kind een veilige cocon gebouwd en zijn we daar de rest van ons leven in blijven zitten, onszelf wijs makend dat we zo'n goed leven hebben gehad?  Moed Leven en dit daadwerkelijk ervaren is bereid zijn over je grenzen heen te stappen, moedig te zijn en jezelf in het diepe durven te gooien. Alle mythen en legenden over de held zijn niet zomaar ontstaat, het zijn wegwijzers voor de ingeslapen of bange mens die zichzelf niet onder ogen durf...

Alleen de notie ' ik ben ' is absolute realiteit, al het overige is feitelijk onkenbaar. Onze notie van objecten en wezens zijn louter interpretaties van ' zijn ', andere vormen van ' ik ben ' die wij proberen te vangen in concepten en ideeën. Datgene wat zo voor de hand ligt: ' bewust zijn van... ' is het meest onvoorstelbare wat wij ons kunnen voorstellen. Dit is een 'contradictie in terminis'  Of om het anders te verwoorden: ' wij zijn, in prachtige onvoorstelbaarheid van een geheel bestaan op zichzelf, gewaar en in haar notie hiervan verbonden met alles ' Een zelf wat zichzelf voorstelt, dat is de essentie van bestaan. In de illusie van afgescheidenheid (ik en jij) bestaan ik en jij om te ervaren dat ik en jij afscheidingen zijn. Wanneer je over de grens van afgescheiden bestaan heen stapt zal je zien dat alles één is, in één is geen ervaren mogelijk. Dualiteit schept creatie, creatie zal nooit één zijn en hier alti...

Een echte wijze is één met de realiteit. Een echte wijze zal nooit de realiteit verdraaien of gebruiken voor elk ander doel dan die welke de realiteit ondersteunt en de mensheid (en andere levende wezens) helpt haar doel als wezen te verwezenlijken. De essentie van wijsheid ligt dus in de realisatie dat elk levend wezen mag zijn wie die is en mag groeien naar datgeen het wil zijn. De echte wijze zal dus alleen de minder wijzen een richting wijzen waar de realiteit gekend en ervaren kan worden. De echte wijze weet ook dat alle minder wijzen alleen minder wijs zijn omdat ze nog niet op de juiste wijze in het leven staan, hij realiseert zich ook dat elk wezen wat zich niet volledig heeft gerealiseerd tot wat het in potentie kan zijn de mogelijkheid heeft om dit wel te kunnen zijn (of worden), het enige wat de zoeker zich moet realiseren is dat er gezocht wordt op een niet zo efficiënte manier, je zoekt, met andere woorden, vanuit een veronderstelling en wil niet echt de waarheid kenne...

Een van de grootste ontdekkingen die een mens kan doen is die ontdekking waarbij je je de gewaarwording van 'ik ben' doet en je realiseert dat deze gewaarwording van een andere orde is dan de dagelijkse gewaarwording van bijvoorbeeld je lichaam. Deze gewaarwording veroorzaak vaak een complete verschuiving in je ervaring van wie je denkt te zijn. Het kan, mijn inziens, twee kanten uit: je kan je er voor afsluiten vanuit het idee dat dit toch een volkomen zinloze fantasie is, of je kan tot het inzicht komen dat je iets werkelijks hebt ervaren wat je inzicht in het leven verdiept. Wanneer je het tweede pad in slaat (zoals ik) kom je gaandeweg tot de ontdekking dat dit inzicht even triviaal als diepgaand is als die van alle mystici-, heiligen en wijzen die je voor zijn gegaan. Welke inzichten brengt dit tweede pad je? Het inzicht 'ik ben' laat je zien dat dit ik-gevoel niet gebonden is aan tijd of vorm. Dit inzicht geeft je de wetenschap dat het leven altijd IS en ...

De enige waarheid in de concrete realiteit is dat alles continue veranderd; alles is, in andere woorden, 'in flux'. Hoe weten wij dat? Doordat wij weten hoe onze zintuigen fungeren. Dat doen ze doordat er een 'continue' stroom van energie waarneming in de zintuigen opwekt. Zonder die stroom van energie is er geen waarneming. Hoe kan het dat alles wat wij waarnemen geschied? Doordat al het waargenomene in continue beweging is. Een ervaring is alleen vanuit een punt. De ervaring gecombineerd met het bewustzijn, geconcentreerd op een brandpunt (eng. Focal point) is datgeen we het lichaam noemen. De diepere betekenis ligt hierin dat bewustzijn niet kan bestaan zonder 'point of attention'. de conclusie die hier uit volgt is: De ervaring leeft alleen in het lichaam. Ervaren is lichamelijk aanwezig zijn, lichamelijk aanwezig zijn is ervaren. Denken en ervaren zijn twee vormen van gewaar zijn. Het zijn twee kanten van dezelfde ‘medaille’ en het gewaar z...

Elke dag ervaren wij als mens in deze wereld dat we deze wereld op een manier beleven en benaderen en we ontdekken dat we daar iets van vinden. Deze manier van de wereld beleven is een niet zuivere beleving van datgene wat 'daarbuiten' is. De 'naakte werkelijkheid' wordt bezien vanuit ons ik of zelf door allerlei filter mechanismen heen. Deze filter mechanismen zijn ons gedeeltelijk meegegeven in onze lichamelijke vorm en daar bovenop zijn diverse filters ons meegegeven door onze opvoeding en de sociale leefomgeving waarin wij ons bevinden. Vanuit deze beleving construeren wij een mentaal wereldbeeld wat wij elk moment van de dag gebruiken. Dit wereldbeeld geeft ons structuur en houvast maar wanneer je je richt op de eigenaardigheden van dit wereldbeeld ontdek je ook dat het de andere kant uit werkt. Het geconstrueerde wereldbeeld gaat, hoe langer je je erin bevind, jouw beeld van de wereld bepalen; feitelijk vervormd het ons beeld van de 'naakte werkelijkh...

Het leven is een verzameling van (oneindige) loop's (geboorte-dood-herboren worden, leren, in praktijk brengen en verder leren), wanneer je dit onderkend kun je de loops observeren. Loops kunnen observeren betekent ook dat je de loops herkend. de grote vraag is: waar komt de herkenning vandaan? Als denken het ordenen van objectiveringen van de realiteit is, komt direct de vraag naar boven vanuit welk startpunt begint het denken? Met welk object of concept beginnen wij de realiteit te ordenen naar eigen inzicht? Wanneer we spreken van herkenning betekent dit dat iets herkend wordt wat is dat iets (in wezen) en hoe werkt die herkenning? Het helpt niet om deze vraag te omzeilen met een antwoord als: datgene wat herkent wordt, wordt gekoppeld aan een archetype of object wat je bij geboorte hebt meegekregen want daarmee wordt de vraag niet beantwoord. We moeten dieper gaan graven met de vraag wat is herkenning? Het moet ongetwijfeld iets te maken hebben met herinneringen ofte...

Met een Ayahuasca ceremonie kwam ik er meerdere keren achter dat ik dacht dat ik op een bepaald moment iets door had, en dan was het volgende moment er het verpletterende inzicht dat ik pas één schil van de ‘menselijke ui’ had afgepeld. Elke keer dat je een schil pelt komt er een nieuw inzicht en een nieuwe dimensie met een ‘aha erlebniss’  Zo’n dimensie is op het eerste moment een heerlijk gevoel, zo van: ‘ah zo it het dus in elkaar’ en dan is er telkens weer een moment dat je je comfortabel bij je ontdekking wil neerleggen en  the universe je lachend iets nieuws voorschotelt: ‘ haha fooled you ’ dat is een ‘ cosmic joke ’  Deze ‘cosmic joke’ is continue daar; bij elk inzicht komt hij langs om te zeggen: ‘ jij denkt nu dat je het weet hè! ehm niet dus hihihi ’  Met ayahuasca is het prachtig om te zien hoe snel je door een ‘menselijke ui’ heen kan schillen. (het gaat echt vele malen sneller dan met mediteren omdat je met veel meer inzicht en met veel m...

Op zaterdag 18 februari 2017 heb ik in Rotterdam een Ayahuasca ceremonie bijgewoond. De ceremonie werd gehouden in een middelgrote ruimte in een pand in Rotterdam. de begeleiding was uitstekend, de deelnemers waren allemaal hartelijke en enthousiaste mensen vanuit Nederland en enkele andere landen (Bulgarije, Frankrijk, Marokko) De ceremonie starte om 19:00 met een introductie: in de ceremonie kregen we als eerste een Tabac essence toegediend, waarna we een fris parfum van bloemen in onze handen kregen. na de parfum verteld iedere deelnemer met welke intenties hij of zij naar de sessie is gekomen. de mijne zijn “ik wil weten wie ik ben en ik wil van fouten afkomen” De Ayahuasca werd toegediend in een klein glas, de vloeistof is diepbruin, stroperig en smaakt voornamelijk naar laurierdrop maar dan in een vloeibare stroperige variant. hier volgt mijn ervaring van de ceremonie: De tabac essence is een ‘nasty’ goedje nadat je het door je neus naar binnen moet inhaleren krijg...

Vraag: Kan het zien zichzelf zien? Kan het horen zichzelf horen? Kan het ruiken zichzelf ruiken? Kan het voelen zich zelf voelen? Kan het proeven zichzelf proeven? Antwoord: neen dat kan het niet: dit weten is wijsheid. Vraag: Kan een mens volledig op zichzelf bestaan zonder de wereld om zich heen? Kan een dier volledig op zichzelf bestaan zonder de wereld om zich heen? Kan een plant volledig op zichzelf staan zonder de wereld om zich heen? Kan elk ander object in de wereld op zichzelf staan zonder de wereld om zich heen? Antwoord: neen dat kan het niet; alles is verbonden en afhankelijk van elkaar.  Als je dieper in deze realisatie duikt kom je tot de ontdekking dat alles heel mooi en zacht en totaal is.  Als je namelijk je realiseert dat iets helemaal op zichzelf is, betekent dit dat dit iets het universum is. Daarmee realiseren wij ons dat wij stuk voor stuk niet het universum zijn en wij van elkaar afhankelijk zijn. Ook realiseren wij ons da...

Herinneringen zijn boven elke twijfel gedachten die zijn opgeslagen. Het zijn gedachten gecombineerd met emoties die een bepaalde situatie recreëren in de geest of, zoals ik het liever wil uitdrukken; het theater van de geest. Deze situatie heeft veel weg van de werkelijke situatie zoals die was met uitsluiting van het ongrijpbare. Wat is nu dat ongrijpbare? Zoals Nisargadatte Maharaj in zijn gesprekken constant benadrukt is het ongrijpbare het absolute, het is niet uit te drukken in denken. het gaat ervaring voorbij, het IS Het NU heeft een ongrijpbare kwaliteit welke niet te synthetiseren valt, het is alleen NU en altijd NU en die werkelijkheidswaarde is nergens in te vangen. Het is precies dat ongrijpbare wat in alle levende zit en levend maakt. Precies dit ongrijpbare is tijd- en ruimte loos. Ik heb het idee dat dit ongrijpbaar element altijd aanwezig is maar het wordt altijd weer binnen de geest een tijdsbeleving en het zal altijd iets heel anders zijn in deze z...

De mens is verslaafd aan het denken want het denken is een gewoonte geworden het is zo verankerd in alles en in ons dat wij ons niet eens meer realiseren dat we de hele tijd bezig zijn onze verslaving te continueren. Alle psychische therapieën zijn hiermee dus ook vormen van verslaving's zorg. Wat is de oplossing voor deze verslaving? De oplossing ligt in de vraag waarom zijn wij verslaafd aan het denken? antwoord nu: omdat het deze realiteit creëert. Het heeft te maken met de paradox die ik eerder al heb ontdekt: "ik ben de keuze en de keuze wil zichzelf begrijpen." Ik sta hier in midden van het bos met deze gedachten ik voel me heel goed , er is een bepaald soort euforie, ik voel in mijn achterhoofd een soort tintelen maar dan over me hele achterhoofd. Ik voel me op dit moment heel erg één met alles. hier is aan bepaald soort stilte ook diep in mijzelf die Anders is dan normale stilte. Dit is mijn tweede moment van verlichting binnen zeer korte tijd opmerkeli...

"...jouw eigen moeder was niet nodig om je geboren te laten worden...je eigen verlangen geboren te worden...wordt een voorstelling (in de geest) en die wordt begeerd en krijgt zo de vorm van iets tastbaars" fragment uit Ik ben Zijn hoofdstuk 4 van Nisargadatta Maharaj met deze gedachte kwam ik in een meditatie to het volgende: Mijn bestaan is een keuze die ik heb gemaakt. Ik Ben identiteit omdat ik heb gekozen daarvoor. Ik heb vrijheid van keuze, ik heb totale vrijheid van keuze omdat ik deel heb aan het absolute (of ongemanifesteerde). Ik ben een keuze van het ongemanifesteerde omdat het ongemanifesteerde dat als zodanig niet kan. De ultieme keuze is opgeven van mijn identiteit. Mensen hebben zoveel uitleg en begeleiding nodig in hun reis naar bevrijding omdat ze zoveel knopen in hun leven hebben gelegd. Spiritualiteit is de keuze om deze knopen te ontwarren Elke knoop is een stuk denkwerk en dit denkwerk kan een gedachte zijn als: "ik b...

Op 1 februari 2017 werd ik me ineens bewust van het feit dat ik me in een andere staat van gewaar zijn bevind. Ik schrijf die dag het volgende: " Ik heb nu heel sterk het gevoel dat ik het grootste deel van mijn leven niet aanwezig ben geweest in het moment. Ik roep zojuist uit: "waar ben ik al die tijd geweest", alsof ik ineens uit een droom ontwaak. Dit is toch wel een hele gave gewaarwording 😃 " " Ik ben er emotioneel onder voel tranen komen en elke stap voelt vertrouwd en toch onwerkelijk aan, overal waar ik kijk zie ik anders, alsof alles iets van een glans heeft gekregen. Het is ook het gevoel dat alles er toe doet, van mijn lichaam tot de mos op de bomen de bladeren op de grond. Het fysieke heeft iets erotisch. Mijn eigen lippen zijn gewoonweg geil. Dit is toch wel een heel aparte ervaring . " Wat is zo'n staat van verlichting? Het is in ieder geval een ervaring waarbij je je gewaar wordt dat je de wereld anders ervaart dan voorhee...

Spiritualiteit is net als iets hebben tussen je tanden, als je het niet weet is het er gewoonweg wel- of niet maar ben je je er niet van bewust.  Zodra je het echter in de gaten krijgt probeer je het net zolang met je tong te pakken te krijgen totdat je zover bent dat je een tandenstoker pakt, pas als je het er uit hebt weten te krijgen merk je hoe het er in zat en wat het met je doet.

Er is een verschil tussen diegenen die alles menen te weten en zij die begrijpen, de eerste soort komt met allerlei zaken als: 'dit is dit en dat is dat' terwijl de tweede soort je zegt: 'ik weet niet wat dit of dat is, maar ik kan je wel uitleggen wat het niet is' Wat is weten? naar mijn idee kent weten verschillende vormen:  Weten over (iets of iemand) Weten van .. Het verschil in die twee zit hem in het feit dat de eerste vorm een beschrijving is van iets of iemand van buitenaf. dientengevolge daar van kunnen we in deze vorm van weten alleen maar eigenschappen en verrichtingen zoals bijvoorbeeld prestaties opsommen als weten van datgeen In de tweede vorm betreft het een weten van .., doordat het een ervaring of een directe ingeving zoals bijvoorbeeld intuïtie is die je wat verteld over .. meestal betreft dit een persoonlijk ‘ding’ maar dat hoeft niet noodzakelijkerwijs. Wat is dan iets begrijpen? in het woord zit al het woordje grijpen verwerkt wat...

Wie ben ik? Hoe langer ik over die vraag nadenk hoe meer ik tot de conclusie kom dat ik niet één wezen ben maar een verzameling van zijn-den ik ben een fysiek wezen bestaand uit vele fysieke sub systemen.  Ik ben ook mijn brein en alle verhalen die dit produceert. (En dat is ook een fysiek sub systeem) Ik ben ook al mijn gedachten en emoties die op dit moment mij definiëren (dit betekent letterlijk: begrenst vormen) naast al deze dingen ben ik ook collectief zijn en bewust daar van, dat bewustzijn gaat individueel nog verder binnen de spirituele dimensies wat uiteindelijk resulteert in de realisatie dat alle bewustzijn een is.  De realisatie van één is tegelijk zijn en niet zijn want één kan niet over zichzelf reflecteren. Uiteindelijk ben ik dus alles en niets wat niets zegt maar zo is dat met alle essentiële zaken die niet door het denken te vatten zijn.