Een druppel in de Oceaan, een blog over menswording

Heelheid treed op tussen uitersten, daar waar uitersten elkaar ontmoeten... Heelheid is de natuurlijke staat van alles wat is (bestaat) Heelheid is gelijk aan balans, door het taoïsme-, hindoeïsme en boeddhisme het midden genoemd.  Gepolariseerde energie drijft het leven aan. Elke actie levert polarisatie op, dus bij alles wat je doet ontstaat polarisatie. Polarisatie is te herkennen, je lichaam reageert er automatisch op, hoe je daar uiteindelijk op reageert is sterk afhankelijk van je intellect ofwel je manier van denken en alle concepten die daarbij betrokken zijn. Daar waar de energie van het universum niet in balans is, daar zit 'ik' Met andere woorden: met elke manifestatie van identiteit is onbalans. Daar zijn de krachten van het universum gepolariseerd en zal het universum trachten de balans te herstellen.

Vanaf het moment dat ons intellect (grofweg het denken van de geest) ons leven gaat overnemen (wat ergens in de kindertijd gebeurt) wil dit intellect grip hebben op de realiteit en hier controle op uitoefenen. Wij voelen ons ongemakkelijk bij de continue verandering van het momentele NU. In reactie daarop creëert de geest containers. Containers voor de identiteit en containers voor alles wat daar buiten ligt. Wij mensen gebruiken voor alles wat we meemaken containers in de vorm van labels om zaken te ordenen en categoriseren. We gebruiken de labels omdat de geest met weinig moeite de wereld wil benaderen, ze wil, met andere woorden, niet gestoord worden door dat lastige NU wat continue veranderd, en creëert in reactie daar op, een fictieve realiteit die we de psychologische realiteit noemen. Deze containers zijn een poging van de geest om zaken uit het momentele NU te vangen om ze zo mee te nemen naar elk willekeurig moment. Het idee hier achter is dat de geest maar eenmalig...

Elke dag ervaren wij als mens in deze wereld dat we deze wereld op een manier beleven en benaderen en we ontdekken dat we daar iets van vinden. Deze manier van de wereld beleven is een niet zuivere beleving van datgene wat 'daarbuiten' is. De 'naakte werkelijkheid' wordt bezien vanuit ons ik of zelf door allerlei filter mechanismen heen. Deze filter mechanismen zijn ons gedeeltelijk meegegeven in onze lichamelijke vorm en daar bovenop zijn diverse filters ons meegegeven door onze opvoeding en de sociale leefomgeving waarin wij ons bevinden. Vanuit deze beleving construeren wij een mentaal wereldbeeld wat wij elk moment van de dag gebruiken. Dit wereldbeeld geeft ons structuur en houvast maar wanneer je je richt op de eigenaardigheden van dit wereldbeeld ontdek je ook dat het de andere kant uit werkt. Het geconstrueerde wereldbeeld gaat, hoe langer je je erin bevind, jouw beeld van de wereld bepalen; feitelijk vervormd het ons beeld van de 'naakte werkelijkh...

Het leven is een verzameling van (oneindige) loop's (geboorte-dood-herboren worden, leren, in praktijk brengen en verder leren), wanneer je dit onderkend kun je de loops observeren. Loops kunnen observeren betekent ook dat je de loops herkend. de grote vraag is: waar komt de herkenning vandaan? Als denken het ordenen van objectiveringen van de realiteit is, komt direct de vraag naar boven vanuit welk startpunt begint het denken? Met welk object of concept beginnen wij de realiteit te ordenen naar eigen inzicht? Wanneer we spreken van herkenning betekent dit dat iets herkend wordt wat is dat iets (in wezen) en hoe werkt die herkenning? Het helpt niet om deze vraag te omzeilen met een antwoord als: datgene wat herkent wordt, wordt gekoppeld aan een archetype of object wat je bij geboorte hebt meegekregen want daarmee wordt de vraag niet beantwoord. We moeten dieper gaan graven met de vraag wat is herkenning? Het moet ongetwijfeld iets te maken hebben met herinneringen ofte...

Met een Ayahuasca ceremonie kwam ik er meerdere keren achter dat ik dacht dat ik op een bepaald moment iets door had, en dan was het volgende moment er het verpletterende inzicht dat ik pas één schil van de ‘menselijke ui’ had afgepeld. Elke keer dat je een schil pelt komt er een nieuw inzicht en een nieuwe dimensie met een ‘aha erlebniss’  Zo’n dimensie is op het eerste moment een heerlijk gevoel, zo van: ‘ah zo it het dus in elkaar’ en dan is er telkens weer een moment dat je je comfortabel bij je ontdekking wil neerleggen en  the universe je lachend iets nieuws voorschotelt: ‘ haha fooled you ’ dat is een ‘ cosmic joke ’  Deze ‘cosmic joke’ is continue daar; bij elk inzicht komt hij langs om te zeggen: ‘ jij denkt nu dat je het weet hè! ehm niet dus hihihi ’  Met ayahuasca is het prachtig om te zien hoe snel je door een ‘menselijke ui’ heen kan schillen. (het gaat echt vele malen sneller dan met mediteren omdat je met veel meer inzicht en met veel m...

Het inzicht ontvalt me vanochtend dat mensen vanaf kleins af aan zichzelf wijs maken dat ze datgene zijn wat ze van zichzelf denken of anders gezegd onze gedachten vormen ons. Dit zegt ons niet dat denken een slecht iets is, nee dit zegt ons alleen dat de inhoud van het denken ons voortduuwt naar datgeen wij van onszelf denken. Wanneer een mens geboren wordt is het één met alles wat ze meemaakt; de hele wereld dat ben jij en jij bent de wereld. Totdat je er achter komt dat de wereld niet reageert op wat jij op dat moment er van wil. Daar ontstaat de eerste splitsing tussen de wereld en datgene ik dan nu ‘het kleine ik’ noem. Deze splitsingen ontvallen je nog vele malen en omdat je nog zo jong bent en weinig invloed uit kan oefenen op je omgeving (je bent nog maar een baby of kleuter) ben je overgeleverd aan de genade van die omgeving en iedereen die zich daar in bevind. Zo bouw je door de jaren heen een zelfbeeld op waarmee jij je identificeert. Dit zelfbeeld word ook vaak ego...